บทที่ 764

กางเกงของทิโมธีเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด เป็นภาพที่สยดสยองมาก

มุมปากของเจมส์กระตุก หน้าของเขาบิดเบี้ยว แต่ก็ไม่มีคำพูดอะไรแม้แต่คำเดียวหลุดออกมาจากปากของเขา

ทั้งบริเวณนั้นเงียบสนิท เงียบจนได้ยินเสียงเข็มหล่น!

นั่นคือนายน้อยของตระกูลเดรค แต่เฟนด์ก็ยังกล้าทำร้ายเขา ตอนนี้เขานอนอยู่ตรงนั้นและไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตรอดอยู่หรือเปล่า

“นายท่าน…”

สเปคเตอร์เฟซก้าวออกมาพร้อมทั้งขมวดคิ้ว เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

เขารู้ว่าหัวใจของเจมส์เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่แสนสาหัส

“ออกมาเลยถ้าพวกคุณอยากแก้แค้นให้เขา แต่ฉันเกรงว่าพวกคุณอาจจะรับผลที่ตามมาไม่ได้ ถ้าพวกคุณเริ่มลงมือครั้งแรก!”

เฟนด์พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แม้ว่าข้างในของเจมส์จะรู้สึกเจ็บปวดมาก แต่เขากลับฝืนยิ้ม “ไม่เป็นไร เฟนด์ ตราบใดที่ทำให้นายหายโกรธได้! แค่บอกมาถ้านายยังต้องการการชดใช้อะไรอีก!”

เฟนด์ส่งยิ้มนิด ๆ ให้ “ไม่จำเป็น!”

เขาหมุนตัวและเดินจากไป โดยพาเซเลน่าไปด้วย “ไม่ต้องห่วง ลูกชายของคุณยังไม่ตาย แต่ผมไม่แน่ใจว่าในอนาคตเขาจะมีทายาทได้หรือไม่”

เซเลน่าเหลือบไปมองด้านหลังของเธอ กลัวว่านักสู้และบอดี้การ์ดที่ทำงานให้ตระกูลเดรคจะตามมา เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกตอนที่พวกเขาขึ้นรถและขับออกไป

“ที่รัก คุณแน่ใจนะว่าทิโมธีจะมีลูกไม่ได้จากการเตะของคุณ? เจมส์มีเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียว แล้ววันข้างหน้าเขาจะไม่มาแก้แค้นพวกเราเหรอ? ฉันรู้ว่าคุณอยากระบายความโกรธ แต่ฉันก็ยังกลัวอยู่!”