บทที่ 766

“นายท่าน เราจะปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้จริง ๆ เหรอ? นายน้อย... เขา...”

นักต่อสู้คนหนึ่งก้าวไปและถามเจมส์

ถึงแม้ว่าเขาจะพูดออกไปไม่ได้ว่านายน้อยไม่สมควรได้รับมัน แต่เฟนด์ก็พาภรรยาของเขามาที่บ้านของตระกูลเดรค และเตะนายน้อยเดรคซะจนแหลก คนที่ผ่านไปมาจะเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

นี่เป็นที่สุดของความอัปยศของตระกูลเดรค แต่ก็โชคดีที่ไม่ค่อยมีคนเห็นเหตุการณ์นี้ แต่ชื่อเสียงของตระกูลเดรคได้ถูกเหยียบย่ำไว้มากจริง ๆ

“ฉันว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก เฟนด์แข็งแกร่งมาก ไม่มีทางที่เราจะล้มเขาได้ด้วยตัวคนเดียว อย่างน้อยก็สำหรับฉัน!”

ผู้เฒ่ากอร์ดอนพูดขึ้นหลังจากคิด ในความเป็นจริง เขาอยากจะบอกว่ามันไม่มีประโยชน์แม้ว่าพวกเขาทุกคนจะเข้าหาเฟนด์ในเวลาเดียวกัน เขาพยายามลดเสียงลงเพื่อรักษาศักดิ์ศรีเอาไว้

“เฟนด์มั่นใจมากอย่างเห็นได้ชัดเลย ดูจากวิธีที่เขาพูดออกมาตอนนี้ เขามั่นใจในตัวเองมาก เราทำได้แค่ลืม ๆ มันไปซะ!”

เจมส์ยิ้มอย่างหมดหวัง “ฉันด่าทิโมธีไปหลายรอบแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมฟัง ไม่ต้องห่วงเรื่องเขาไปไล่ทั้งเฟนด์ทั้งเซเลน่าออก แต่เขากล้าแตะต้องทีหลังจริง ๆ อา ถ้าฉันเป็นนาย นายจะไม่คิดที่จะฆ่าเขาเหรอ? เฟนด์เคยคิดถึงความสัมพันธ์รหว่างเราเมื่อก่อน กับความสัมพันธ์ของเขากับทันย่า นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม...”

พวกนักสู้ทำอะไรไม่ได้นอกจากพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟังเมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟังอย่างเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

“พ่อ ตอนนี้เราขาดผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อในอสังหาริมทรัพย์เซ้าท์ ฮิลล์ ที่คุณเทย์เลอร์ลาออกไปแล้ว เราจะทำยังไงกันดี?