บทที่ 767

เซเลน่ายิ้มอย่างขมขื่น “แม่ เฟนด์บอกหนูแล้ว” เธอพูด “ที่จริง หนูก็ถูกไล่ออกเหมือนกัน ไม่ หนูออกเอง หนูไม่อยากทำอีกแล้ว!”

"อะไรนะ!"

รอยยิ้มบนใบหน้าของฟีโอน่าหายไปทันที “เฟนด์โดนไล่ออกเพราะทำร้ายนายน้อยเดรค เขาโดนเพราะเงินหมื่นล้านตั้งแต่แรก” เธอพูดอย่างซึม ๆ “เรื่องนี้เข้าใจได้ แต่ทำไมลูกถึงออกด้วย? นี่มันไม่เหมือนกันนะ”

เซเลน่ามองฟีโอน่าและเฟนด์ “ไม่มีอะไร หนูแค่ไม่อยากทำอีกแล้ว” เธอโกหกเพราะกลัวว่าแม่จะเป็นห่วง “มันไม่มีประโยชน์กับหนู ที่สำคัญ ลูกน้องก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือ แถมเอาไปนินทาลับหลัง!”

“บ้าไปแล้วเซเลน่า ตอนนี้เฟนด์ไม่มีงานทำ ลูกก็เหมือนกัน เงินเดือนก็สูงมากนี่!”

แอนดรูว์ส่ายหัวจิบไวน์ “แต่มันไม่สำคัญแล้ว ออกมาแล้ว เพราะฉะนั้นเราต้องฉลาดในการใช้เงินก็พอแล้ว”

“ใช่ครับพ่อ” เบ็นพูดพร้อมกับรอยยิ้ม “เราแค่พอกินพอใช้ก็พอ เป็นเหมือนแม่ไม่ได้ ที่มีตาไว้มองเงินเท่านั้น เราควรพอใจในสิ่งที่มี!”

“พูดอะไรน่ะเบ็น? คนสติดีที่ไหนจะทิ้งโอกาสทำเงิน? ทำไมเราถึงจะไม่อยากได้มากขึ้นไปอีกในเมื่อเราสามารถมีได้มากกว่านั้น?”

ฟีโอน่าจ้องลูกชาย “นอกจากนี้เงินหมื่นล้านมันก็ไม่เท่าไหร่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการใช้จ่าย แม่ได้ยินมาว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้มีช่างอัญมณีในอาณาเขตกลางเพิ่งทำสร้อยคอราคาแพงขึ้นมา ล้อมรอบไปด้วยเพชรทั้งหมด ที่สำคัญ มันมีแค่หนึ่งเดียวในโลก แถมยังมีทับทิมเป็นที่ประดับหลัก ๆ อีกด้วย มันงดงามมาก! ซึ่งถูกเรียกว่า ‘หัวใจแห่งขุมนรก’ หรืออะไรทำนองนั้นนั่นแหละ!”

“จริงเหรอ? ก็แค่สร้อยคอ จะแพงกว่าร้อยล้านไม่ได้หรอก!”