บทที่ 808

ในตอนเย็นของวันนั้น คนในกรีนสกายฮอลล์รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่แปลกประหลาด

“นายท่าน ผมมีข่าวร้ายมาบอก! คนในกลุ่มของเราสามคนหายตัวไป!”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าเฮคเตอร์ ซาโบรอฟสกี และรายงานพร้อมทั้งขมวดคิ้ว “และผมได้ข่าวมาอีกว่าไม่ไกลจากคฤหาสน์ของเฟนด์ มีชายสามคนถูกยิง พวกเขาถูกจับได้จึงถูกฆ่าตาย ผมสงสัยว่าสามคนนั้นอาจเป็นลูกน้องของเรา พวกเขาเจอกับไอ้ลูกเขยนั่นและถูกเขาฆ่าตาย นายท่านคิดว่าไง?”

“อะไรนะ!”

เฮคเตอร์ลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังจากได้ยินข่าวที่น่าตกใจ “เกิดอะไรขึ้นกับคนของเรา? ฉันบอกพวกเขาหลายครั้งแล้วว่าให้จับตาดูเฟนด์และระวังอย่าให้เขาจับได้! แล้วเป็นไง? อยากแสดงความอวดเก่งของตัวเองด้วยการถ่ายรูปสาว ๆ ใกล้คฤหาสน์ของเฟนด์งั้นเหรอ? พวกเขาหาเรื่องอยากตายเองงั้นเหรอ?”

สีหน้าของชายวัยกลางคนหมองและมืดลง เขาถามด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “นายท่านซาโบรอฟสกี ไอ้หมอนั่นเป็นคนหัวร้อนและหุนหันพลันแล่น เขาฆ่าคนของเราโดยไม่คิดเลย เห็นได้ชัดว่าเราไม่ได้อยู่ในสายตาเขาเลย!”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า “ผมไม่กังวลเรื่องที่ชายสามคนถูกฆ่าหรอก แต่สิ่งที่ผมกังวลก็คือไอ้หมอนั่นจะมาหาเราอีกเหมือนครั้งที่แล้ว! เราสัญญาไปว่าจะไม่ทำเรื่องนี้ต่ออีก ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเรายังทำมันอยู่ ผมกลัวว่าครั้งนี้เขาจะไม่ปล่อยเราไปแน่”

มุมปากของเฮคเตอร์กระตุกอย่างไม่ตั้งใจ “รวบรวมนักสู้ชั้นยอดทั้งหมด! เราต้องหยุดไอ้เด็กนั่นไม่ให้มาหาเรื่องเราที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้น ฉันจะไปหาพี่ชายและขอนักสู้ที่เก่งกาจจากคิงส์ตันฮอลล์มาคอยคุ้มกันที่นี่ ฉันจะบอกพี่ชายว่า ช่วงสองสามวันนี้เราขาดกำลังคน!”

ชายวัยกลางคนถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินแผนการของนายท่านซาโบรอฟสกี “เป็นความคิดที่ดี! ถ้าเราได้นักสู้ชั้นยอดสองสามคนจากคิงส์ตันฮอลล์นั่นคงจะเยี่ยมมาก! เพราะยังไงซะ คิงส์ตันฮอลล์ก็จ้างนักสู้ที่เก่ง ๆ มาหลายคน และพวกเขาก็ไม่ได้ขาดแคลนกำลังคน!”

“เราต้องไม่ทำให้เด็กนั่นรู้เรื่อง บอกคนของเราด้วยว่าควรเปลี่ยนสถานที่ถ้าพวกเขายังอยากแอบถ่ายภาพลับ ๆ ต่อ! เอาล่ะ นายออกไปได้แล้ว”

เฮคเตอร์บอกให้ชายวัยกลางคนออกไป “นายท่านวัตสันจากอเมริกามาที่นี่ และเราจะซื้อขายสินค้ากับพวกเขาในคืนพรุ่งนี้ เพราะงั้นตอนนี้เราจะพลาดไม่ได้!”

คืนนั้นหลังจากที่เฟนด์กลับถึงบ้าน เขาโทรหาลาน่าอย่างลับ ๆ โดยขอให้เธอช่วยบอกควีนนี่ให้ไปสังเกตการเคลื่อนไหวของตระกูลวัตสัน และรายงานให้เขาทราบทันทีถ้าคนในตระกูลวัตสันหลายคนออกจากบ้าน

ควีนนี่อุทานออกมาอย่างมีความสุข จนเธอเกือบจะเป็นอัมพาตเพราะความสุขเมื่อเธอรู้ว่าเฟนด์ซึ่งเป็นท่านนักรบสูงสุดมอบหมายงานให้เธอทำเป็นการส่วนตัว นี่เป็นเกียรติมากสำหรับเธอ

ยิ่งไปกว่านั้น ท่านนักรบสูงสุดได้สั่งให้พวกเธอออกไปพร้อมเขาด้วย เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม เขากลัวว่าจะมีคนหนีรอดไปได้ เพราะทั้งสองฝ่ายจะพาคนจำนวนมากไปด้วย