บทที่ 809

ผู้เฒ่าวอร์ดหัวเราะอย่างไม่สะทกสะท้านขณะที่เผชิญหน้ากับอีกฝ่าย

“คุณพูดถูก ไม่เจอกันนานเลย และฉันได้ยินมาว่าครั้งนี้ คุณได้ของดีมาให้เราด้วย ขอฉันดูของใกล้ ๆ หน่อย!”

ลอว์เรนซ์ตอบกลับพร้อมหัวเราะ

“คุณภาพดีจริง ๆ ทุกวันนี้หญิงสาวคุณภาพดี สวย ๆ หาไม่ได้ง่าย ๆ แล้ว พวกเราบางคนต้องไปที่เมืองอื่นเพื่อจับตัวพวกเธอมา!”

ผู้เฒ่าวอร์ดหัวเราะอีกครั้งแล้วพูดต่อว่า “ครั้งนี้ดูให้ดี ๆ นะ บางคนหน้าตาดีอย่างกับนางงามที่ประกวดการแข่งขันนางงามพวกนั้นเลย คุณสามารถสร้างรายได้มากมายจากพวกเธอ ดังนั้นครั้งนี้นายท่านของเราบอกว่าคงต้องขึ้นราคาซื้อขายสักหน่อย อย่างน้อยราคา 150 ล้านเหรียญสำหรับสินค้าชุดนี้

“อะไรนะ? มันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 100 ล้านหรือ 110 ล้านเหรียญนะ ครั้งนี้พวกคุณขอมากเกินไปแล้ว!”

สีหน้าของลอว์เรนซ์มืดลง

“ไม่ ๆ ไม่มากไปหรอก! ฉันเชื่อผู้หญิงพวกนี้จะทำเงินให้คุณได้มากกว่าสิบเท่าของเงิน 150 ล้านเหรียญ!”

ในทางกลับกัน ผู้เฒ่าวอร์ดหัวเราะเมื่อได้ยินพูดของลอว์เรนซ์

“แล้วราคา 130 ล้านเหรียญล่ะ?”

ลอว์เรนซ์ตอบโต้ด้วยราคาที่ครุ่นคิดดูแล้ว

“ว้าว! นายท่านวัตสัน ทำไมคุณทำอย่างนั้นล่ะ? คุณควรเพิ่มราคาเป็นหมื่นล้านเหรียญนะเพราะคุณร่ำรวยมาก!”

ในตอนนั้นเอง เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง จากทางด้านประตูไม่ไกลจากกลุ่มคน เงาที่ปรากฏออกมาคือ เฟนด์ วู๊ด

“อะไรเนี่ย? ไอ้บ้านี่มันเป็นใคร? ไม่มีคนเฝ้าอยู่ด้านนอกเหรอ?

หนึ่งในบอดี้การ์ดของตระกูลวัตสันตะโกนออกมาเสียงดัง