บทที่ 84

เฟนด์ยิ้มเยาะ ขณะที่เขามองคนที่วิ่งเข้ามาหาเขา

แม้พวกนั้นจะดูน่ากลัว ทั้งย้อมผมแล้วก็สักลาย แต่ดูตัวผอมบาง

เฟนด์มองเห็นได้ทันทีว่าคนเหล่านี้อ่อนแอ ไม่ได้ฝึกเป็นประจํา พวกเขาแค่แกล้งถือมีดในมือ ถ้าส่งคนพวกนี้ไปรบ พวกเขาเห็นจะตายเร็วกว่าคนอื่น

"ระวังหน่อย สามี!" เซเลน่าตะโกนจากด้านหลัง เธอรู้สึกร้อนใจมากเมื่อเห็นคนมากมายพุ่งเข้าใส่เฟนด์

“ฮ่า ๆ เซเลน่า ถ้าคุณตกลงจะเล่นกับผมตอนนี้ ผมจะทําให้พวกเขาเป็นมิตรกับผู้ชายของคุณมากขึ้น คนพวกนี้ควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ อาวุธก็ไม่มีความเมตตา ถ้าสามีคุณตาย คุณต้องมีชีวิตอยู่ในฐานะแม่ม่ายเท่านั้น! ถึงตอนนั้นคุณอาจจะแต่งงานกับผม หรือคุณจะได้เป็นชู้ลับ ๆ ของผมก็ได้!"

นีล มองเซเลน่า เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและการคาดหวัง

ตอนที่เขาไปรวบรวมพวกอันธพาลพวกนี้ เขาได้ถามเรื่องเกี่ยวกับเซเลน่ามาด้วย

จากการสอบถาม เขาจึงรู้ว่าครอบครัวเทย์เลอร์ไม่ต้อนรับสามีของเซเลน่า

ถ้าเป็นอย่างนั้น การฆ่าเฟนด์ทิ้ง ก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าคนนอก ครอบครัวเทย์เลอร์ก็จะไม่ชายตามองแม้นิดเดียว

ในทางกลับกัน เซเลน่าถูกพวกเทย์เลอร์ไล่ออกจากบ้านมาตั้งห้าปีแล้ว ตราบใดที่เซเลน่ายังไม่ตาย พวกเขาไม่สืบสวน หากพวกเขาอยากให้เขารับผิดชอบจริง ๆ ก็สามารถแก้ไขได้ง่าย ๆ ด้วยการให้เงินชดเชยเป็นเงินสด

สิ่งที่เขาทําได้ก็เพียงพอแล้วที่จะบอก วิธีนี้เหมาะกับลูกสาวครอบครัวยากจนที่ไม่มีเงิน และมีอํานาจมาก ครอบครัวเหล่านี้ยินดียอมรับเงินที่เขาจ่ายไป ไม่ต้องพูดถึงการสอบสวนเรื่องนี้เลย

นอกจากนี้ ตามสถานะของครอบครัวฮิวโก้แล้ว ครอบครัวเทย์เลอร์ยังไม่กล้าเอาผิดเขา

"คุณฝันไปเถอะ!" เซเลน่าจ้องเขาอย่างดุร้าย เธอยอมตายดีกว่าปล่อยให้ไอ้สารเลวนั่นทําให้ร่างเธอแปดเปื้อน

ท่าทางของผู้ชายคนนี้ทําให้เซเลน่ารู้สึกสะอิดสะเอียน มันดูไม่ดีเลยที่ไอ้หน้าเงินนี่ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นขนาดนี้

"ฮ่า อีกสักพักเราก็รู้แล้วว่าผมกําลังฝันอยู่ไหม...??"..

นีลหัวเราะ เขายังไม่ทันพูดจบ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งตัว