บทที่ 85

“นายต้องการอะไรอีก? ฉันคือหนึ่งใน... ฮิวโก้” นีลกัดฟันแน่น พร้อมเปิดเผยตัวตนอีกครั้ง

เพี๊ยะ!

เฟนด์หันไปตบนีลอย่างแรง ฝ่ามือขนาดใหญ่มีแสงสีแดงเปล่งประกายบนใบหน้าของนีล

"ผมรู้จักตัวตนของคุณตั้งแต่แรกแล้ว คุณไม่จําเป็นต้องแนะนําตัวเอง!" เฟนด์หัวเราะอย่างเย็นชาว่า

"ฉันจะบอกว่าถ้านายกล้าตบฉับ..."

เพี๊ยะ!

"นาย..."

เพี๊ยะ!

หลังจากตบติดต่อกันถึงสามครั้ง นีลรู้สึกมึนงงมาก เขามองเห็นดวงดาวทันที แทบจะเป็นลม

"พี่ครับ เป็นความผิดของผมทั้งหมด ผมไม่กล้าทําอีกแล้ว!"

นีลกลัวการถูกทุบตี เขาคุกเข่าลงกับพื้นอย่างทุลักทุเล แล้วเขาก็เริ่มอ้อนวอนขออภัยโทษ

"ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวของฉัน หัวของนายคงไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้หรอก ลูกสาวของฉันก็ไม่จําเป็นต้องเห็นฉากนองเลือดแบบนั้น!".. ..

เฟนด์หัวเราะอย่างเย็นชา เขาไม่ได้ใช้กำลังมาก ถ้าเขาตบเขาจริง ๆ หัวของนีลก็จะบินหนีไปได้ในครั้งเดียว นี่แค่ตบหน้าเท่านั้น

"พี่ครับ ความผิดผม นายเป็นพี่ชายฉัน ฉันรู้สึกสำนึกผิดแล้ว ได้โปรดปล่อยผมไป!"