บทที่ 937

สีหน้าของลิลลี่หม่นลง เมื่อได้ยินสิ่งที่เบรนตันพูด เธอถือถ้วยน้ำชาอย่างสุดแรง และแล้วถ้วยน้ำชาก็ตกลงบนพื้น ก่อนจะกลายเป็นฝุ่นผง

เธอยืนขึ้น ก่อนจะพูดออย่างฉุนเฉียวว่า “ยังมีคนอื่นในตระกูลวู๊ดอีกเหรอ? หนุ่มสาวคนอื่น ๆ ในตระกูลเป็นทายาทไม่ได้รึไง? ทุกคนเป็นนายท่านคนต่อไปได้ทั้งนั้นแหละ ยกเว้นเฟนด์ วู๊ด!”

เธอมองไปที่เบรนตันหลังจากที่เธอพูดจบ “โอ้ ใช่ แล้วเฟนด์ได้กลับมากับพวกเขารึเปล่า? นายบอกว่าเรามีปัญหานี่ มันหมายความว่า เฟนด์กลับมากับพวกเขาแล้วใช่ไหม? ถ้าเป็นอย่างงั้น ฉันส่งคนไปตั้งมากมาย และไม่มีใครเป็นศัตรูของเบธกับพ่อบ้านนั่นสักคน เวรเอ๊ย ฉันฆ่าพวกเขาระหว่างทางไม่ได้ด้วย!”

ตอนนั้นเอง เบรนตันก็ตอบเธอว่า “คนของผมบอกว่า เฟนด์ไม่อยากกลับมา เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เพราะฉะนั้น พ่อบ้านกับเบธกลับมาเพียงลำพังครับ! ผมบอกให้คนของผมเริ่มทำงานแล้วหลังจากที่พวกเขากลับไป!” เบรนตันหยุด ก่อนจะพูดอีกครั้ง “อย่างไรก็ตาม ผมโทรหาพวกเขาตั้งแต่เมื่อวาน และพวกเขาก็ติดต่อไม่ได้ ผมคิดว่าพวกเขาน่าจะตายไปหมดแล้ว และผมก็ไม่รู่ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”

“นายจะบอกว่าคนของเราเริ่มทำงานหลังจากที่เบธและคนอื่น ๆ ออกไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังตายอยู่ดีเนี่ยนะ?” ลิลลี่สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนอุทานออกมา “ให้ตาย ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็แสดงว่าเฟนด์มีทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งจริง ๆ สินะ? ไม่งั้นเขาจะฆ่าคนจากตระกูลลวู๊ดได้ยังไง? เราส่งคนไปตั้งหลายคน!”

เบรนตันส่ายหน้า “อาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้ มีโอกาสที่เฟนด์จะมียอดฝีมือช่วยเขาอยู่ อย่างไรก็ตาม เขาเองก็ค่อนข้างรวย เขาอาจจะจ้างบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งมาสองสามคนก็ได้ครับ!”

“คนของเขาได้เปิดเผยตัวตน หรือบอกว่ามาจากตระกูลวู๊ดรึเปล่า?” ลิลลี่ครุ่นคิด ก่อนจะถามออกมา

"แน่นอนว่าไม่ครับ ผมบอกพวกเขาว่าอย่าเปิดเผยตัวตน ให้ฆ่าเฟนด์อย่างเดียว!” เบรนตันพูดอย่างมั่นอกอย่างมั่นใจ