บทที่ 938

"หยุดนะ!" ลิลลี่หนีจากอ้อมกอดของผู้อาวุโสที่สาม ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาเจ้าชู้ “ฉันต้องการให้คุณทำเรื่องสำคัญ คุณต้องเพิ่มคนอีก 200 คนเพื่อตามหาลูกชายของฉันแล้วพาเขากลับมาให้ได้! เข้าใจไหม?"

ใบหน้าของผู้อาวุโสที่สามถมึงทึงเล็กน้อย เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ที่รัก คุณคิดว่าผมไม่อยากให้แลนซ์กลับมาเหรอ? เราส่งคนไปหลายต่อหลายร้อยคนไปตามหาเขา ป่าที่ไม่มีใครรู้จักนั้นลึกมาก ภูมิประเทศที่นั่นก็ซับซ้อนมาก คุณรู้ไหมว่าการตามหาคนที่นั่นมันยากขนาดไหน? นอกเหนือจากนั้นแล้ว ยังมีสัตว์ร้ายมากมายข้างในนั้น ถ้าพวกเราไม่ระวัง คนของเราอาจจะตายในนั้นก็ได้!”

อย่างไรก็ตาม ลิลลี่ตอบกลับไปด้วยท่าทีที่เย็นชา “ฉันขอให้คุณหาคนแค่คนเดียว แต่เรากำลังหาคนตั้งมากมาย ใช่ แลนซ์ไปกับคนหลายคน ดังนั้นพวกเขาน่าจะต้องทิ้งร่องรอยอะไรไว้บ้างใช่ไหมล่ะ? ในเมื่อคุณบอกว่ามันทั้งใหญ่ และลึกมาก แสดงว่าเรายังส่งคนไปไม่มากพอ ถ้าส่งอีกไปอีก 200 คน อาจจะหาเจอก็ได้! นอกจากนี้แล้ว ยิ่งเราส่งคนไปมากเท่าไหร่ จำนวนคนที่ปลอดภัยก็มากขึ้นด้วย!”

ผู้อาวุโสที่สามถอนหายใจ “ที่รัก คุณคิดว่ามีเพียงแค่เรา สมาชิกตระกูลวู๊ดที่กังวลรึไง? เราส่งคนไปตั้งมากมาย ไหนจะครอบครัวของนายน้อยคนอื่น ๆ ที่ส่งคนเข้าไปเหมือนกันอีก ในตอนนี้ ในป่านั่นมีคนเป็นพันคนที่กำลังตามหาพวกเขา ที่สำคัญที่สุด คือเรายังไม่เจออะไรเลย หลังจากหามาสองเดือนแล้ว เพราะงั้น นายน้อยและคนอื่น ๆ อาจจะ…”

“เป็นไปไม่ได้ ลูกของฉันยังไม่ตายหรอก เขาเก่งจะตาย! เขาอาจจะติดอยู่ในนั้นก็ได้! ใช่ ต้องเป็นอย่างงั้นแน่ ๆ คุณต้องตามหาเขานะ ส่งคนไปตามหาเขาเพิ่มซะ!” ลิลลี่ตาแดงก่ำ เธอดูเหมือนคนบ้า

"ก็ได้ ก็ได้! พรุ่งนี้ผมจะเตรียมทุกอย่างให้ โอเคไหม!” ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสที่สามจะหมดความอดทน เขาทำได้เพียงแค่ตกลง และทำให้ลิลลี่มีความสุขเท่านั้น

“น่าจะเป็นแบบนั้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายของฉันหรอกน่า!” ลิลลี่ใจเย็นลงนิดหน่อย “คุณน่าจะยังไม่รู้เรื่อง แต่ชายหนุ่มคนนั้น เฟนด์ อาจจะกลับมา”