บทที่ 97

ฟีโอนาวิตกกังวลมาก เธอรู้สึกตื่นตระหนก

"เราจะทําอย่างไรดีล่ะ เขาเป็นคนทำ มันไม่เกี่ยวกับครอบครัวเราหรอก!"

"นอกจากนี้ฉันไม่เคยยอมรับว่าเขาเป็นลูกเขยของเรา!"

ฟีโอน่าแสดงจุดยืนของเธอทันที

"ใช่ เขาก็ไม่ได้เป็นพี่เขยของผม!"

เบ็นไม่ลังเลที่จะหันให้เฟนด์ คําว่า "พี่เขย" ที่เขาพูดออกมาอย่างอบอุ่นเมื่อวานนี้ถูกลืมไป

ในทางกลับกัน งานวันแรกของเซเลน่ากําลังไปได้สวย

เธอไม่คิดว่าตระกูลเดรควางแผนจะลงทุนโครงการใหญ่ ๆ ทางตอนใต้ของเมือง พวกเขาซื้อที่ดินผืนใหญ่ และพัฒนาให้เป็นย่านที่อยู่อาศัยระดับหรู

ในฐานะผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ ซึ่งเป็นผู้ดําเนินการจัดซื้อวัสดุก่อสร้างแค่เพียงผู้เดียว

เซเลน่าปลื้มมาก

ตระกูลเดรคถึงกับให้หัวหน้าฝ่ายจัดซื้อมาแบ่งเบาภาระบางส่วนของเธอ

หัวหน้าคนนี้ชื่อ ซอนย่า นีล เป็นญาติห่าง ๆ ของคนในตระกูลเดรค

"ซอนย่า ต่อจากนี้เรามาร่วมมือกันเถอะ!"

เซเลน่ายิ้ม ขณะที่เธอพูดเช่นนั้นกับซอนย่าที่อยู่ด้านหน้า เธอกําลังนั่งอยู่ในห้องทํางานของเธอ

"คุณเซเลน่า คุณเป็นคนสุภาพมาก คุณเป็นผู้จัดการ ฉันเป็นหัวหน้า ฉันควรฟังคุณและทําตามที่คุณบอก!"

ซอนย่ายิ้ม แต่คําพูดของเธอบอกเป็นนัยๆ

หลังจากนั้นเธอก็ครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง แล้วก็เสริมว่า "อีกอย่างคุณเซเลน่า ฉันจำได้ว่าครอบครัวของคุณก็ทําธุรกิจเกี่ยวกับวัสดุก่อสร้างด้วยเหมือนกัน คุณจะทําให้ฉวยโอกาสนี้ทำให้ครอบครัวของตัวเองได้ประโยชน์จากโครงการใหญ่ขนาดนี้หรือเปล่า? คุณมาจากตระกูลเทย์เลอร์ใช่ไหม? เราจะต้องเป็นมืออาชีพ อย่าได้ร่วมมือกับตระกูลเทย์เลอร์เพียงเพราะคุณเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล”

มุมปากของเซเลน่ากระตุกเล็กน้อย ๆ แล้วเธอก็ฝืนหัวเราะ "ถ้าเป็นอย่างนั้นคุณไม่ต้องกังวลหรอกคุณซอนย่า คุณแค่ทําหน้าที่ของคุณก็พอ ฉันรู้ว่าจะต้องรับมือกับการจัดซื้อครั้งนี้ยังไง ฉันจะไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ฉันและครอบครัวเทย์เลอร์หรอกค่ะ!".. ..

"อ้อ อย่างนั้นก็ดี!"