บทที่ 1132

“ตู้ม!”

ทันใดนั้นดินหินที่อยู่ในหุบเขาก็แตกออก เงาดำร่างใหญ่โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน มันอ้าปากกว้างอย่างน่ากลัว กลืนกินยอดฝีมือมหาจักรพรรดิยุทธ์ช่วงกลางสามคนคาที่ ทั้งสามคนไม่มีแรงที่จะขัดขืนเลยด้วยซ้ำ

เห็นเพียงมันคือตะขาบสีดำที่ลำตัวยาวเก้าร้อยกว่าเมตรตัวหนึ่ง ขานับพันข้างที่สั่นไหวไปมา ดูดุร้ายเป็นอย่างมาก

“ไอ้เดรัจฉาน!”

ความเร็วของมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 คนนั้นเร็วที่สุด เมื่อเห็นตะขาบสีดำมนตัวนี้ปรากฏ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงไป ก่อนที่เขาจะตัดสินใจถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว

“แฮะ ๆ เจ้ามนุษย์……ตาย!”

ตะขาบสีดำมนพูดภาษามนุษย์ ทันใดนั้นเองก็มีพิษหลากสีพุ่งออกมาจากลำตัวของมัน ปกคลุมทั่วทั้งหุบเขาเอาไว้ภายในชั่วพริบตาเดียว

“อ๊ากก!......”

มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นทันที มหาจักรพรรดิยุทธ์ช่วงกลางหลายคนต้านทานหมอกพิษที่น่าสยดสยองแบบนี้ไม่ไหวเลยด้วยซ้ำ มีคนโดนพิษจนร่างกายกลายเป็นหนองคาที่ ตายจนไม่เหลือซาก

เตาเทพได้ปรากฏเหนือหัวหลัวซิว แสงอาทิตย์สาดส่อง อัคคีเทพลุกโชน ทำให้หมอกพิษทั้งหมดที่ลอยใกล้เข้ามาสลายกลายเป็นแก๊ส

ก่อนหน้านี้มีการป้องกันจากค่ายกลพรสวรรค์อยู่ เพราะฉะนั้นจอมยุทธ์จำนวนมากที่อยู่นอกหุบเขาจึงสัมผัสกลิ่นอายของตะขาบตัวนี้ไม่ได้ และตะขาบตัวนี้ก็ใจเหี้ยมมากเช่นกัน มันอำพรางตัวอยู่ใต้หุบเขา รอแค่มนุษย์บุกเข้ามาในหุบเขาแล้วค่อยโดดขึ้นมาจู่โจม

และชี่โหดมหากาฬที่วนเวียนอยู่รอบตัวตะขาบตัวนี้ มีมากพอที่จะเทียบทัดกับผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ช่วงปลายเลย

“โครม!”

ทันใดนั้นเองก็มีขวานทองหนึ่งเล่มปรากฏ จามลงศีรษะของตะขาบจนเสียงดังโครม ทำให้ตะขาบตัวนี้รู้สึกมึนงงแล้วถอยหลังกลับไปรัว ๆ