บทที่ 1133

หลัวซิวก็เบื่อที่จะพูดมากเช่นกัน เตาเทพที่อยู่เหนือหัวลอยขึ้นจนเสียงดังเลื่อนลั่น แสงอาทิตย์สาดส่อง อัคคีเทพหมุนวนเป็นเกลียว แผดเผาไปยังทุกซอกทุกมุมภายในหุบเขา

“ฉืออ!”

ตะขาบพันขาที่ถูกมหาจักรพรรดิยุทธ์จำนวนมากรุมโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกอัคคีเทพแผดเผา ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียวลำตัวของมันก็ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ และกรีดร้องฉือ ๆ อย่างบ้าคลั่ง

เหล่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ช่วงกลางต่างตะลึงกลัวเป็นอย่างมาก พากันถอยหลังออกไปจากหุบเขา

“เจ้า......”

มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 ที่เย่อหยิ่งจองหอง พูดจาไม่สุภาพเกรงใจในเมื่อกี้นี้ก็ตกใจจนสะดุ้งเช่นกัน เมื่อกี้เขายังดูถูกคนดังกล่าวอยู่เลย แอบนึกในใจว่าแค่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 1 กระจอก ๆ คนหนึ่งไม่มีทางแสดงอนุภาคของอัญมณีแห่งเทพออกมาได้มากแน่นอน แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าทันทีที่ฝ่ายตรงข้ามลงมือ อนุภาคของเตาเทพถูกกระตุ้น ทำให้เขารู้สึกราวกับมีเทพมารตนหนึ่งกำลังลงมือโจมตีตัวเองอยู่ยังไงอย่างนั้น

อนุภาคของเตาเทพถูกดึงออกมาเกือบเจ็ดแปดส่วน แทบจะเทียบเท่ากับการโจมตีครั้งหนึ่งของเทพมารทั่วไป

“นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ข้า......”

ยอดฝีมือมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 คนนี้รีบถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันเขาก็ได้กระตุ้นหอคอยเวทย์ของตัวเองอย่างสุดความสามารถเช่นกัน ราวกับอยากต้านทานอนุภาคของเตาเทพ

อย่างไรก็ตามหลัวซิวกลับไม่พูดอะไรสักคำ เตาเทพพุ่งชนเข้าไป เสียงกวงดังขึ้น กระแทกจนหอคอยเวทย์ของฝ่ายตรงข้ามกระเด็นลอยออกไป และมีรอยแตกร้าว

ถัดจากนั้นก็มีแสงอาทิตย์สาดส่องออกมาจากเตา ก่อนที่จะมีหมอกเลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากร่างกายของยอดฝีมือมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 คนนี้

ศพที่ไร้วิญญาณได้ร่วงตกลงบนพื้น ปะทะกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ยอดฝีมือมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 คนนี้ก็ถูกเตาเทพสังหารไปในเสี้ยววินาทีเดียว