บทที่ 1170

“ตู้มม!”

และตอนนี้ ก็มียักษ์ตัวหนึ่งย่างกรายออกมา รอบตัวมีรัศมีเทวลอยวนเป็นเกลียว สูงตระหง่านเกือบเจ็ดพันเมตร บนตัวมันมีมังกรอัคคีบินวนเป็นเกลียวขึ้นไปอยู่รอบ ๆ อานุภาพยิ่งใหญ่จนมิอาจคาดเดาได้

ยักษ์ตัวนี้ไม่ใช่นักยุทธ์ แต่เป็นทรัพย์สมบัติที่สำคัญร่างมนุษย์ที่ฝึกเซ่นมาจากร่างกายของเจ้านภาคนหนึ่งในสำนักเซียนฝ่าเทียนหลังจากที่เขาสวรรคต

เมื่ออยู่ภายในนี้ ศักยภาพของนักยุทธ์จะถูกกดอัด แต่พลานุภาพของอาวุธกลับไม่ได้รับผลกระทบใด ภายใต้การร่วมมือกันกระตุ้นของผู้แข็งแกร่งนับร้อยคน ร่างเจ้านภานี้ก็เหมือนฟื้นคืนชีพกลับมายังไงอย่างนั้น ในมือยังถือดาบรบเทพฟ้าไว้หนึ่งเล่มด้วย ยกดาบที่อยู่ในมือขึ้นแล้วฟาดฟันลงมา ระหว่างทางสังหารผู้แข็งแกร่งตายไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่

“จ้าวแห่งฝ่าเทียนก็มาเช่นกันหรือ?”

สีหน้าของคนจำนวนไม่น้อยต่างเปลี่ยนไปภายในชั่วครู่เดียว ร่างเนื้อของสำนักเซียนฝ่าเทียนบังเกิดขึ้น เห็นได้เลยว่าจ้าวแห่งฝ่าเทียนก็เข้ามาภายในโลกเซียนเสวียนเทียนแล้วแน่นอน

ในพิภพกลาง มีเพียงกองกำลังใหญ่ที่มีผู้แข็งแกร่งเจ้านภาคุ้มกันรักษาเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์เรียกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์ และมีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภาเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ถูกขนานนามว่าเป็นเจ้าศักดิ์สิทธิ์ของผืนแผ่นดินนั้น

เงาร่างของจ้าวแห่งฝ่าเทียนยืนอยู่เหนือศีรษะร่างเนื้อเจ้านภา ควบคุมยักษ์ที่สูงตระหง่านตัวนี้ย่างเท้าเดินไปข้างหน้า ทุกคนที่เข้ามาขัดขวางล้วนต้องตาย ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือเทพ

ในฐานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภา ถือเป็นผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกเสวียนเทียนอย่างสูงตระหง่านและมั่นคงดั่งขุนเขา ถึงแม้ผลการฝึกตนจะถูกกดอัดลงมาที่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 9 ขั้นสูง แต่พวกเขากลับแข็งแกร่งกว่าเทพมารหลายเท่าตัว

แม้กระทั่งอานุภาพของร่างเนื้อเจ้านภาก็ถูกกระตุ้นให้แข็งแกร่งขึ้นอีกหนึ่งถึงสองขั้น ซึ่งอานุภาพจะเกะกะระรานอย่างมาก

“จ้าวนภาปีศาจมารก็มาแล้วเช่นกัน!”

บริเวณขอบฟ้าที่ห่างออกไปไกล มีชี่มารปกคลุมอยู่ทั่วแผ่นฟ้า เมฆอสูรมารกลิ้งไปมา วิหคยักษ์ปีกทองตัวหนึ่งกระพือปีกบินตรงมา รูปร่างใหญ่โตมหึมา ด้านบนเทพมารอสูรจำนวนมากยืนกันถี่ยิบ

และวิหคยักษ์ปีกทองก็คือผู้ควบคุมเขาปีศาจมาร และเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภาคนหนึ่งเช่นกัน สามารถเทียบทัดกับเจ้าศักดิ์สิทธิ์ในแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ได้

ขนของวิหคยักษ์ปีกทองเฉียบคมดั่งใบมีด อากาศทุกจุดที่มันเคลื่อนที่ผ่านถูกเฉือนจนมองเห็นกาแล็กซี่ ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่ขวางอยู่ตรงหน้า ล้วนถูกตัดออกเป็นท่อน ๆ ตายจนตายซ้ำไม่ได้แล้ว

“ในโลกใบนี้ ผู้ที่มีสิทธิ์ครอบครองสำนักเต๋านี้ มีเพียงสำนักเซียนไร้เจตสิกของพวกข้าเท่านั้น”

ทันใดนั้นเทียนหวูเชวก็เอ่ยปากพูดขึ้นมากะทันหัน เห็นเพียงร่างเขาพุ่งทยานขึ้นสู่ฟ้า บินตรงไปทางวังราชาเทพ ด้านหลังของเขามีผู้อาวุโสไท่ซ่างนับสิบในสำนักเซียนไร้เจตสิกบินตามไปติด ๆ ตัวติดกันตลอดเวลา