บทที่ 1171

เห็นได้ชัดเจนเลยว่าพวกเขามองเห็นศักยภาพและการพัฒนาการที่น่ากลัวของเทียนหวูเชว ทันทีที่ปล่อยให้เขาบรรลุถึงแดนเทพมาร เขาจะเป็นบุคคลที่น่ากลัวมาก ๆ มีศักยภาพมากอย่างไร้ที่สิ้นสุด ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงวางแผนจะใช้โอกาสนี้กำจัดเทียนหวูเชว ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

เนื่องจากทุกคนต่างรู้ดีมาก ๆ ว่าเทียนหวูเชวมีร่างแด่เทพเจ้า นี่จึงทำให้เขาสามารถเคี่ยวกรำรากฐานอยู่ในมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 9 เรื่อย ๆ อย่างอุกอาจ เมื่ออยู่ภายในโลกเซียนเสวียนเทียน ผลการฝึกตนของทุกคนล้วนถูกกดอัด จุดที่น่าเกรงขามของเทียนหวูเชวจึงปรากฏออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งอย่างจ้าวแห่งฝ่าเทียนยังมองว่าเขาเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่มาก ๆ

“จ้าวแห่งฝ่าเทียน หากอยู่ข้างนอก เพียงนิ้วเดียวเจ้าก็สามารถบดขยี้ข้าให้ตายได้แล้ว แต่เมื่ออยู่ในโลกเซียนเสวียนเทียน ผลการฝึกตนของเจ้าและข้าอยู่ในแดนเดียวกัน เจ้าจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!”

จิตใจของเทียนหวูเชวเบิกบานเต็มอิ่ม หัวเราะเสียงดัง พื้นที่บริเวณโดยรอบร้อยไมล์แตกสลายดับสูญอย่างไม่หยุดหย่อน ก่อนที่มันจะพัฒนาไปเป็นพลังทำลายล้างห้วงเวลาที่สุดสยดสยอง

เห็นได้ชัดเจนเลยว่ากฎที่เทียนหวูเชวฝึกคือกฎปริภูมิ อีกทั้งยังฝึกถึงแดนที่สูงลึกมาก ๆ ด้วย

“ผู้น้อย ต่อให้เจ้าที่อยู่ในแดนเดียวกันจะแข็งแกร่งกว่าแล้วอย่างไร? มีร่างเนื้อของเจ้านภาอยู่ที่นี่ ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าได้ทำตัวอุกอาจแน่นอน!”

จ้าวแห่งฝ่าเทียนตะคอกด้วยความโกรธเคือง ภายใต้การควบคุม ร่างเนื้อเจ้านภายื่นมือใหญ่ออกมา ออกแรงกดลงกลางอากาศที่ว่างเปล่า

“หยุดนิ่งซะ!”

ร่างเนื้อเจ้านภาปลดปล่อยพลานุภาพ ราวกับเทพฟ้าฟื้นคืนชีพ อากาศว่างเปล่าที่พังทลายดับสูญในพื้นที่บริเวณโดยรอบหนึ่งร้อยไมล์หยุดนิ่งลงไปในทันที

ถัดจากนั้นร่างเนื้อเจ้านภาก้าวเท้ายาวออกไป อ้าปากแล้วพ่นแสงเทวออกมา ราวกับดาวตกฟ้าแลบ โจมตีไปทางเทียนหวูเชว

“คิดว่าสำนักเซียนไร้เจตสิกของข้าไม่มีอัญเทพฟ้าอย่างนั้นหรือ?”

เทียนหวูเชวสงบนิ่งมาก เห็นเพียงตรงหว่างคิ้วของเขามีรอยแตกแยกออก ก่อนที่จะมีกระจกเทพหนึ่งบานบินออกมา

แสงเทวกระทบลงบนกระจกเทพ แสงเทวจึงสะท้อนย้อนกลับไปภายในพริบตา ย้อนทะลวงฆ่าไปทางร่างเนื้อเจ้านภานั่น