บทที่ 1221

“รุ่นเยาว์ก็เก่งอยู่บ้าง ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าสามารถฆ่าหวูเชวได้ แต่วันนี้ถึงวาระตายของเจ้าแล้ว!”

หญิงชราจากสำนักเซียนไร้เจตสิกเยาะเย้ย จากนั้นนางก็หายไป ครู่ต่อมาก็ปรากฏตัวต่อหน้าหลัวซิว

กฎปริภูมิ!

สีหน้าหลัวซิวเปลี่ยนไปเล็กน้อย หญิงชราคนนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเด่น แต่นางเป็นเทพมารที่ฝึกฝนกฎปริภูมิดั้งเดิมได้สำเร็จ ในแดนกฎปริภูมิ อยู่เหนือเขาไม่รู้ว่ามากเท่าไหร่

“ตาย!”

หญิงชราไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ แต่ยืนอยู่ตรงหน้าหลัวซิว ตะคอกเสียงดังและพูดคำว่า 'ตาย'คำหนึ่งออกมา

คำว่า 'ตาย' อยู่ที่ไหน พลังแห่งตัวสำนึกที่กดดันอย่างร้ายแรงประกอบด้วยลมปราณปริภูมิฉีกขาดที่น่าสะพรึงกลัว ถูกส่งไปยังตัวหยั่งรู้ของหลัวซิว

“วิชาพลังอมตะที่โจมตีวิญญาณ?”

ร่างของหลัวซิวยืนนิ่ง “เทียบกับเคล็ดวิชาแปรจิตเทพของข้าแล้วเป็นอย่างไร?”

แสงกระบี่พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วและกวาดข้ามขวางกั้นการโจมตีวิญญาณของหญิงชรา

ระดับผลการฝึกตนของหญิงชราคนนี้คือเทพมารขั้น 7 แต่ตัวสำนึกของหลัวซิวก็มีถึงเทพมารขั้น 3 และด้วยเคล็ดวิชาแปรจิตเทพที่ช่วยเพิ่มพลัง ก็เพียงพอที่จะแข่งขันกับเทพมารขั้นปลาย

“ตัวสำนึกระดับเทพมาร?”

สีหน้าของหญิงชราเปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นไม้เท้าในมือก็ชี้ออกไป การโจมตีครั้งนี้ดูธรรมดา แต่บีบอัดปริภูมิ มีพลังมหาศาล

หลัวซิวยังคงนิ่งอยู่ เสื้อผ้าของเขาปลิวไปตามสายลม วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพที่อยู่เหนือศีรษะของเขากำลังหมุนเวียน พลังเทพสองระดับความเป็นตายไหลเวียนทำงานอยู่ ปิดกั้นการโจมตีและการสังหารทั้งหมด

“โครม!”

เสียงระเบิดของอากาศดังก้องอยู่บนท้องฟ้าสูง วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพส่งเสียงหวีดหวิวพร้อมสั่นสะท้าน แต่การป้องกันก็ไม่ได้พังทลายลง

ฟู่!

ในเวลานี้ เสาอัคคีเทพเก้ามังกรบนแท่นหยกทะเลเพลิงที่อยู่ด้านหลังหญิงชราลอยขึ้นไปกลางอากาศ กลายเป็นมังกรไฟเก้าตัว พันธนาการวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพแน่น อยากจะดึงมันออกไปเพื่อไม่ให้มันปกป้องร่างกายของหลัวซิว