บทที่ 1222

“ไอ้สกุลหลัว ในเมื่อเจ้าออกจากเมืองแก้วเทวแล้วยังอยากกลับไปอีกหรือ?”

เสียงเยาะเย้ยดังขึ้น เห็นเพียงร่างหลายคนบินออกจากเมืองแก้วเทว แต่ละคนเป็นเทพมาร มีผู้อาวุโสจากสำนักเซียนไร้เจตสิกและมีผู้อาวุโสจากแดนศักดิ์สิทธิ์กองกำลังอื่น ๆ

เห็นได้ชัดว่านอกจากสำนักเซียนไร้เจตสิกแล้ว กองกำลังหลักบางแห่งที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักเซียนไร้เจตสิกต้องการกำจัดเขา เพราะไม่ว่าจะเป็นกองกำลังใดต่างก็ไม่อยากให้สำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินมีเฟิ่งหวูซินคนที่สอง

บนกลางอากาศสูง ความเร็วมือขนาดใหญ่ของเทพฟ้าเร็วมาก กลับไปยังเมืองแก้วเทวมีผู้แข็งแกร่งเทพมารหลายคนขวางทาง ซึ่งขัดขวางการล่าถอยของหลัวซิวโดยสิ้นเชิง

สถานที่แห่งนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองแก้วเทว ดังนั้นเจ้าเมืองแก้วเทว ตงฟางเทียนโหยว จึงไม่มีเหตุผลที่จะมาขัดขวาง ไม่เช่นนั้นจะเทียบเท่ากับการละเมิดกฎที่เขาตั้งขึ้นมาเอง

“เทพฟ้าแล้วไงล่ะ? อยากฆ่าข้ายังไม่ง่ายขนาดนั้น!”

หลัวซิวตะคอกด้วยความโกรธ ปีกเทพดาราไร้มลทินโผล่ออกมาข้างหลังเขา กระพือปีกทั้งสี่ เขาหายไปในพริบตา

“บูม!”

มือขนาดใหญ่เทพฟ้ากดลงมา อนัตตาขนาดกว้างพังทลายลง ผู้คนมากมายที่อยู่นอกเมืองที่เคยดูการต่อสู้ในตอนแรกก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ตายทันที กระดูกแตกละเอียด

“ฮึ่ม! เจ้าคิดว่าจะหนีรอดได้หรือไม่? เมืองแก้วเทวอยู่ห่างจากสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินหลายล้านลี้ เจ้าไม่สามารถหนีจากฝ่ามือของข้าไปได้”

เสียงชราสะท้อนอยู่ในอนัตตา เห็นเพียงมือใหญ่สีทองฉีกอนัตตาออกจากกันแล้วหายไปในทันใด

ในขณะนี้ หลัวซิวกระตุ้นปีกเทพดาราไร้มลทินสุดกำลัง ตอนนี้ปีกเทพดาราคู่นี้ได้รับการอัพเกรดเป็นอัญมณีแห่งเทพมาร ความเร็วนั้นสูงมากในหมู่เทพมารและไม่มีผู้ใดสามารถตามทัน

แต่อารมณ์ของเขาไม่ได้ผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย เขารู้สึกว่าเขาถูกล็อคอย่างแน่นหนาด้วยตัวสำนึกที่แข็งแกร่ง แม้ว่าความเร็วของปีกเทพดาราไร้มลทินจะเร็ว แต่ก็ไม่สามารถหนีจากการล็อคนี้ได้

“บูม!”

อนัตตาฉีกออกอีกครั้ง คราวนี้อยู่ไกลจากเมืองแก้วเทวมากขึ้น เทพฟ้าของสำนักเซียนไร้เจตสิกโจมตีอย่างไร้ความกังวลมากขึ้น ขนาดมือใหญ่สีทองนั้นใหญ่ขึ้น ครอบคลุมพื้นที่หลายพันลี้ บดขยี้อากาศแล้วตกลงมาอย่างกะทันหัน