บทที่ 1223

“เทพสงครามไร้เทียมทาน!”

ร่างกลวัฏสงสารใช้วิชาพลังอมตะของเผ่าเทพสงคราม แม้ว่าเทพสงครามเอกภพไม่ได้สอนวิชาพลังอมตะนี้แก่เขา แต่เกราะเทพเวหากาลถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของวิชาพลังอมตะนี้ หลัวซิวใช้หมื่นจักรวาลไร้รูปในการวิจัยมาเป็นเวลาหลายปี ค้นพบความลับของวิชาพลังอมตะนี้

ภายใต้การทำงานของวิชาพลังอมตะ ร่างกายของหลี่ยู่พร่างพรายยิ่งขึ้น ร่างของเขาจมอยู่ภายในแสงศักดิ์สิทธิ์ ราวกับดวงอาทิตย์ที่แผดเผา

“ตราเปิดฟ้า!”

ร่างกลวัฏสงสารลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า แสดงมหาอิทธิฤทธิ์ระดับราชาเทพของตระกูลหลี่ในโลกจักรภพ กลายเป็นอลวนปั่นป่วน เกิดเป็นภาพฟ้า ดิน ลม น้ำและไฟ

“บูม!”

พลังแห่งการเปิดฟ้ากลายเป็นแสงขวาน เกิดเสียงฟู่ ตัดเข้าไปในอนัตตา

“อ๊าก!...”

เสียงกรีดร้องดังมาจากอนัตตา มือใหญ่สีทองถูกตัดขาดโดยแสงขวาน เลือดกระเซ็นออกมา ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดง

หลัวซิวกำลังจะโจมตีอีกครั้ง จู่ ๆ เขารู้สึกว่ามีลมปราณอันทรงพลังอื่นมาจากอนัตตาที่อยู่ห่างไกล เห็นได้ชัดว่า เทพฟ้าอื่นๆ กำลังมาที่นี่

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลัวซิวเก็บร่างกลวัฏสงสารเข้าไปในระหว่างคิ้วของเขา กระพือปีกเทพดาราไร้มลทินหนีจากไป

ไม่นานหลังจากที่หลัวซิวจากไป เทพฟ้าคนหนึ่งมาถึงที่นี่ ผู้อาวุโสไท่ซ่างคนหนึ่งของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน

“เหยียนโหมวได้รับบาดเจ็บ?”

ผู้อาวุโสไท่ซ่างเห็นมือข้างหนึ่งที่ถูกตัด จำได้ทันทีว่าเป็นมือของเทพฟ้าคนหนึ่งที่ชื่อเหยียนโหมวจากสำนักเซียนไร้เจตสิก

“หลัวซิวไม่เป็นไร…” ทันทีที่ตัวสำนึกของเขากวาดไปที่หลัวซิวซึ่งกำลังบินหนีไปหลายพันลี้

“สำนักเซียนไร้เจตสิกมีความทะเยอทะยาน ในเมื่อเหยียนโหมวได้รับบาดเจ็บ ถ้าสามารถใช้โอกาสนี้เพื่อกำจัดคนผู้นี้ จะสามารถกวาดล้างศัตรูตัวฉกาจคนหนึ่งของสำนักของเราออกไปได้”