บทที่ 1227

แหวนเก็บของวงนี้ที่ดูไม่เด่นนี้ ข้างในมีเจ้ายุทธจักรระดับ 9 ไปจนถึงยาเซียนระดับ 1 หลายพันเม็ด

หลัวซิวไม่รู้ว่าในอดีต เกิดอะไรขึ้นระหว่างช่าจื่อเยียนและเฟิ่งหวูซิน ตั้งแต่นางกลับมา นางอยู่ในเขตสำนักเขาไท่เสวียนเสมอ และไม่ได้พูดคุยอะไรกับคนอื่นในสำนักไท่เสวียน แม้แต่สองพี่น้องตระกูลซุ๋น ยังต้องมาเยี่ยมเยียนนางที่นี่ถึงจะได้พบนาง

ไม่เพียงเท่านั้น นางยังปฏิเสธความช่วยเหลือทั้งหมดจากพี่น้องตระกูลซุ๋นและสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินอีกด้วย แต่นางไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือที่ได้รับจากหลัวซิว

“ขอบใจน้องชายแล้วนะ” ช่าจื่อเยียนรับแหวนเก็บของพร้อมรอยยิ้ม การล่มสลายของสำนักเทียนช่า ทิ้งเงาไว้ในใจนางมาก เหตุผลที่นางไม่ปฏิเสธหลัวซิว เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเสี่ยวเจียงหมิง นางปฏิบัติต่อหลัวซิวอย่างน้องชายจริง ๆ

ความรู้สึกนั้นละเอียดอ่อนมาก ไม่จำเป็นต้องเป็นความรักระหว่างชายหญิง ในขณะเดียวกันก็มีความจริงใจและบริสุทธิ์อย่างยิ่ง

“บูม...”

อนัตตาสั่นสะเทือนราวกับฟ้าร้องดังก้องอยู่บนท้องฟ้าและเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ขึ้นบนท้องฟ้าสูง

ทันทีที่อากาศฉีกออก ร่างของหลัวซิวกลายเป็นลำแสงและเข้าไปข้างใน

โดยการฉีกอากาศก็สามารถเข้าสู่อนัตตาที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเหมือนกับสภาพแวดล้อมที่ว่างเปล่าไม่มีที่สิ้นสุดในพิภพล่าง แต่อันตรายในนั้นอันตรายยิ่งกว่า แม้ว่าผู้อาวุโสเทพมารจะเดินเข้ามา ก็อาจตายได้

ในอนัตตาอันไม่มีที่สิ้นสุด สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการหลงทาง เมื่อหลงทางและหาทางออกไปไม่ได้ ก็จะติดอยู่ในนั้น จะไม่สามารถหลุดพ้นจากความมืดมิดและมองเห็นแสงสว่างได้อีกครั้ง

อย่างนี้แล้ว เข็มทิศมหาแดนก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง

“ฮึ่ม!”

ด้วยแรงกระตุ้นจากผลการฝึกตน เข็มทิศมหาแดนกะพริบอย่างรวดเร็ว คริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนหมุนไปมา ในที่สุดก็ชี้ไปที่ทิศทางหนึ่ง

คริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนบนเข็มทิศมหาแดนนี้มีสองปลาย ปลายหนึ่งชี้ไปที่ทิศทางของโลกเสวียนเทียนอยู่เสมอ และปลายอีกด้านหนึ่งจะชี้ไปยังทิศทางของพิภพอื่น แต่ไม่ทราบว่าเป็นพิภพใด