บทที่ 1232

“ข้าก็รู้สึกถึงลมปราณของเทพปีศาจเช่นกัน ดูเหมือนว่าจะเป็นท่านผู้ลาดตระเวนท่านหนึ่ง” อะลี่ยิ้มกว้าง “ข้าอยากรู้ว่าเป็นท่านผู้ลาดตระเวนผู้ใด แต่ไม่คิดว่าจะได้อาหารมาอย่างคาดไม่ถึง”

องครักษ์เห็นปลาตัวใหญ่บนหลังของเขา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณชายอะลี่เก่งจริงๆ ผลการฝึกตนพึ่งถึงแดนมหายุทธ์ สามารถฆ่าปีศาจปลาดำได้”

สิ่งแวดล้อมฟ้าดินของโลกาอสูรฟ้านั้นพิเศษ อสูรไม่สามารถกลายร่างเป็นเผ่าพันธุ์มารได้ และได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมฟ้าดิน พวกมันเต็มไปด้วยนิสัยปีศาจ จึงเรียกว่าอสูรปีศาจ

ปีศาจปลาดำเป็นอสูรปีศาจระดับ 9 เทียบเท่ากับความแข็งแกร่งระดับแดนเจ้ายุทธจักร

กลับมาถึงบ้าน อะลี่หยิบมีดคมออกมาแล้วกรีดหน้าท้องที่ค่อนข้างอ่อนของปีศาจปลาดำ

คนหนุ่มสาวจำนวนมากในเผ่าวิ่งมาดูและประหลาดใจที่อะลี่สามารถล่าปีศาจปลาดำได้

เผ่าปีศาจยิ่งบูชาผู้แข็งแกร่ง และกฎที่ความแข็งแกร่งสูงสุดนั้นฝังแน่นยิ่งกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์

ดวงตาสวยงามของหญิงสาวบางคนเป็นประกาย ไม่มีใครกลัวฉากนองเลือดเช่นนี้ที่ท้องปลาถูกผ่าออก แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นมาก

แทงเข้าไป ท้องปลาถูกผ่าออก เลือดและลำไส้ก็ไหลทะลักออกมา น่าขยะแขยงและมีเลือดนอง แต่คนหนุ่มสาวของเผ่าปีศาจงูที่อยู่รอบๆ กลับตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม เพราะเผ่าปีศาจมีความต้องการเลือดสดและการฆ่าโดยสัญชาตญาณ

สัญชาตญาณนี้อยู่ลึกเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของกระดูก

หญิงสาวบางคนถึงกับหน้าแดง เพราะประสาทสัมผัสของพวกนางถูกกระตุ้นเมื่อเห็นเลือด พวกนางตื่นเต้นเกินไป

“หือ? เหตุใดถึงมีคนอยู่ในท้องปลา?”

ในเวลานี้อะลี่อุทานออกมาอย่างตกใจ ฝ่ามือโผล่ออกมาจากท้องปลาที่เปิดอยู่

“ฮ่าฮ่า ไม่รู้ว่าผู้ชายคนไหนที่โชคร้ายโดนปีศาจปลาดำกลืนลงไป ยังไม่โดนย่อย เขาก็ถูกอะลี่ฆ่าเสียก่อน” มีคนหัวเราะ

ในไม่ช้า อะลี่ก็ผ่าท้องของปลาจนหมดและเอาคนที่อยู่ในท้องปลาออกมา

“เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์เหรอ?”

กลุ่มคนหนุ่มสาวจากเผ่าปีศาจงูรวมตัวกันมองดูมนุษย์ชายหนุ่มที่ปกคลุมไปด้วยเลือด