บทที่ 1231

สีหน้าของเผ่าปีศาจเขาเดียวเริ่มเคร่งขรึม และด้วยเสียงกระแทก คลื่นอากาศใต้ฝ่าเท้าก็ระเบิด เขาบินออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ไปยังเผ่าปีศาจระดับสูง

เทพปีศาจคนนี้จากไป แต่สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนในพื้นที่ที่ถูกคลอบคลุมปกคลุมด้วยแรงกดดันของเขาก็สั่นสะท้านและล้มลงกับพื้น

ข้างทะเลสาบ จระเข้ยักษ์ได้นำกลุ่มจระเข้ตัวเล็ก ๆ มานอนอาบแดดบนชายฝั่ง ตัวสั่นภายใต้แรงกดดันอันน่ากลัวของเทพปีศาจ

เทพปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวเพิ่งจากไป จระเข้ยักษ์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทันใดนั้นทะเลสาบก็แยกออก มีเงาขนาดใหญ่ปกคลุมลงอยู่

“โฮก!”

เสียงคำรามด้วยความโกรธของจระเข้ยักษ์ดังก้องอยู่ในป่าเขา ปลาสีดำตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำแล้วกลืนกินลูกส่วนใหญ่ของมันในคราวเดียว

ปลาสีดำตัวใหญ่และจระเข้ยักษ์ต่างเป็นจ้าวแห่งทะเลสาบนี้ พวกมันจะต่อสู้กันทุกวันหลายครั้ง ไม่มีใครสามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้

“พรึบ!”

ไม่ไกลจากทะเลสาบ บนกิ่งไม้หนาทึบ มีเท้าที่เหมือนเท้าเป็ดปรากฏขึ้น

เมื่อมองแวบแรก นี่คือชายหนุ่มร่างผอม แต่ฝ่าเท้าของเขาใหญ่มาก ร่างกายของเขาเรียวยาวประมาณเจ็ดฟุต ซึ่งผอมมากอย่างเหลือเชื่อ

มีเกล็ดงูอยู่บนใบหน้าของเขา การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและว่องไว ร่างกายของเขาอ่อนนุ่มมาก เขาเดินทางอยู่ในป่าเขาอย่างรวดเร็ว

ในเผ่าปีศาจ ตำแหน่งนั้นเข้มงวดมากนัก คล้ายกับเผ่าพันธุ์มาร แยกตำแหน่งฐานะด้วยสายเลือด

ต่ำสุดคือปีศาจแดง รองลงมาคือปีศาจเขียว ปีศาจฟ้า ปีศาจดำ และตำแหน่งฐานะสูงสุดคือปีศาจม่วง

ตัวอย่างเช่น เผ่าปีศาจเขาเดียวก่อนหน้านี้ก็คือปีศาจดำคนหนึ่ง ความแตกต่างอยู่ที่สีของปราณมารที่ฝึกฝน