บทที่ 1249

รอบยิ้มเยาะเย้ยด้วยความโหดร้ายปรากฎขึ้นที่มุมปากของเจ้าสำนักน้อยตวนมู่ เขาไม่เพียงแต่จะเอาชนะหลัวซิว แต่เขาต้องการฆ่าอีกฝ่ายทิ้งไปเลยด้วย

เขาเป็นถึงเทพมาร แต่อีกฝ่ายคือมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า ถึงจะพูดว่าพลังรบค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่อย่างไรวิญญาณเทพจิตก็ยังไม่ถึงระดับเทพมารเป็นแน่

อีกทั้งสับวิญญาณสูญที่เขาสำแดงออกมา กลับสามารถทำให้วิญญาณของผู้แข็งแกร่งเทพมารขั้นสี่ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ มีหรือที่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้าคนหนึ่งจะสามารถต้านเอาไว้ได้?

โจมตีวิญญาณในตอนที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว เจ้าสำนักน้อยตวนมู่ผู้นี้อาศัยการโจมตีนี้ สังหารคู่ต่อสู้มาแล้วเป็นจำนวนมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับสิ่งนี้ หลัวซิวกลับไม่มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเลยแม้สักน้อย

“คิดจะใช้การโจมตีวิญญาณ? เจ้ายังห่างไกลนัก”

“เหวิง!”

หว่างคิ้วของหลัวซิวเปล่งแสงสว่างเป็นประกาย หลอมรวมสองกฎใหญ่ชั้นยอดอย่างความตายและโซน แสงกระบี่สำแสงหนึ่งถูกปล่อยออกไปเช่นกัน

เคล็ดวิชาแปรจิตเทพ!

แสงกระบี่เหมือนกัน แต่โดยพื้นฐานแล้วมันต่างกันมาก สับวิญญาณสูญก็เป็นแค่เพียงพลังอมตะระดับเทพฟ้าทั่วไปเท่านั้น แต่เคล็ดวิชาแปรจิตเทพ คือพลังอมตะใหญ่ระดับราชาเทพ!

วินาทีที่ลำแสงชนเข้าด้วยกัน สับวิญญาณสูญก็ถูกโจมตีจนสลายไป จากนั้นแสงกระบี่ของหลัวซิวก็พุ่งไปจนสุด แทงทะลุเข้าไปยังตัวหยั่งรู้ที่หว่างคิ้วของเจ้าสำนักน้อยตวนมู่

“อะไรกัน?!”

เจ้าสำนักน้อยตวนมู่หน้าถอดสี เขาคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายที่มีผลการฝึกตนแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า จะมีวิญญาณตัวสำนึกที่แข็งแกร่งมากกว่าเขาที่เป็นเทพมารเสียอีก?

“ผุ!”

เขาอ้าปากกระอักเลือดออกมาอึกใหญ่ ร่างลอยกระเด็นออกไป สีหน้าไม่สู้ดีนัก

หนึ่งลำแสงเคล็ดวิชาแปรจิตเทพไม่สามารถโจมตีเจ้าสำนักน้อยตวนมู่ให้พ่ายได้ในครั้งเดียว แสงกระบี่ถูกต่อต้านโดยพลังที่ยอดเยี่ยมภายในตัวหยั่งรู้ของอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าภายในตัวหยั่งรู้ของอีกฝ่าย น่าจะมีสมบัติชิ้นหนึ่งเพื่อคุ้มกันการโจมตีวิญญาณ