บทที่ 1259

“หลัวซิวอยู่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 5 ก็สามารถฆ่าเทพมารได้แล้ว หากจะฆ่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 อย่างมัน ใช้เพียงนิ้วเดียวก็เพียงพอแล้ว!”มีคนที่อยู่ด้านล่างเวทีเอ่ยปากพูดขึ้นมาอีก

“หลัวซิว? หึ! ……”ชายหนุ่มเผ่าปีศาจที่อยู่บนเวทีแสยะยิ้มอย่างเยือกเย็น“ในเมื่อหลัวซิวนั่นถูกพวกเจ้าเยินยอจนเก่งเช่นนั้น ถ้ามีความสามารถจริงก็ให้มันขึ้นมาประลองกับข้าสิ!”

“ฮ่า ๆ ตลกเป็นบ้าเลย แม้แต่เทพมารยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เจ้าที่เป็นเพียงมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 ก็บังอาจท้าประลองหลัวซิวอย่างนั้นหรือ?”

“เจ้าหนู กลับบ้านไปกินนมแม่เถอะ รอเจ้ากินนมจนถึงขั้นที่สามารถต่อกรกับเทพมารได้แล้ว ค่อยกลับมาท้ายประลองดีกว่า”คนฝั่งเผ่าพันธุ์มนุษย์พูดหัวเราะเยาะ

“คนในเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างพวกเจ้ามีดีแค่ปากอย่างเดียวหรือ? หากมีปัญญาความสามารถจริงก็ขึ้นมาประลอง มิเช่นนั้นก็หุบปากไปซะ!”ชายหนุ่มเผ่ามารที่อยู่บนเวทียังคงจองหองมาก ๆ อยู่เช่นเคย

ในชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัวเขาเป็นเพียงวัยรุ่นที่ค่อนข้างโดดเด่นเท่านั้น ยังอยู่ห่างไกลจากคำว่าอัจฉริยะมาก ๆ

ครั้งนี้เป้าหมายหลักที่ชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัวมายั่วยุในโลกมารนั้น เพื่อบีบบังคับให้ชายผู้มีนามว่าหลัวซิวนั่นเผยตัวออกมา

ขอเพียงเขาปรากฏ พวกเขาก็จะมีโอกาสกำจัดเขาทิ้ง

ชายหนุ่มเผ่าปีศาจคนนี้ก็ทราบเช่นกันว่าตัวเองอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลัวซิว แต่ทว่าขอเพียงหมอนั่นผู้มีนามว่าหลัวซิวปรากฏตัว เมื่อนั้นก็จะมีผู้แข็งแกร่งจากชนเผ่าอื่น ๆ ออกมาจัดการเขาเอง

“เหตุใดถึงไม่ปากดีต่อแล้วล่ะ? ให้หลัวซิวนั่นโผล่หน้าออกมา ข้าจะฆ่ามันดุจฉีกทำลายรูปวาดเอง!”ชายหนุ่มเผ่าปีศาจที่อยู่บนเวทียิ่งอยู่ยิ่งจองหองขึ้น

กองกำลังใหญ่ทั้งหลายของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในโลกมาร โดยเฉพาะแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เป็นกองกำลังชั้นยอด ไม่นับวัยรุ่นบุคคลผู้เป็นอัจฉริยะ

ผลการฝึกตนของคนจำนวนมากในแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ต่างอยู่ที่มหาจักรพรรดิยุทธ์ช่วงปลาย วรยุทธ์และพลังอมตะที่ฝึกก็เป็นวรยุทธ์พลังอมตะระดับชั้นยอดเช่นกัน

มากกว่านั้นคือในบรรดาวัยรุ่นทั้งหมดนี้ ก็มีวัยรุ่นเทพมารส่วนหนึ่งที่มีศักยภาพและวิธีการที่สามารถเอาชนะชายหนุ่มเผ่าปีศาจที่ยืนอยู่บนเวทีได้ง่าย ๆ เช่นกัน