บทที่ 1260

“ยาเซียนระดับ 2 สองร้อยเม็ด?”ผู้คนที่อยู่บริเวณเวทีประลองยุทธ์อุทานอย่างตกใจในทันที

ยาเซียนระดับ 2 เป็นทรัพยากรหลักที่ใช้ในการฝึกตนของผู้แข็งแกร่งเทพมารช่วงกลาง ยิ่งพลังความสามารถที่แฝงอยู่ในรากฐานลึกแน่นมากเท่าไหร่ ทรัพยากรที่ใช้ในการบรรลุก็จะยิ่งมากเท่านั้น แต่ทว่ายาเซียนระดับ 2 สองร้อยเม็ดก็เพียงพอที่จะทำให้คนส่วนมากบรรลุจากเทพมารขั้น 4 ไปถึงเทพมารขั้น 6 ได้แล้ว

ถึงแม้จะเป็นนักยาเซียนระดับสูง อัตราในการกลั่นยาเซียนระดับ 2 สำเร็จได้นั้นก็ไม่สูงมากนัก บวกกับยาเซียนหายากมาก บ่มเพาะก็ยาก เพราะฉะนั้นเม็ดยาเซียนทุกเม็ดจึงเป็นสิ่งของที่ล้ำค่ามาก ๆ

การที่ยาเซียนต้นหนึ่งจะสุกงอมและมีฤทธิ์ยาที่พอเพียงนั้น โดยทั่วไปแล้วต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งหมื่นปี แต่ก็โชคดีที่จำนวนผู้แข็งแกร่งแดนเทพมารในพิภพกลางมีไม่เยอะนัก มิเช่นนั้นยาเซียนในโลกหล้านี้คงหมดสิ้นไปตั้งนานแล้ว

สำหรับการกระทำนี้ของชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัว ทำให้กองกำลังทั้งหลายของเผ่าพันธุ์มนุษย์โลกมารต่างอยู่ในสภาวะนิ่งเงียบ

ในความเป็นจริงไม่ได้มีเพียงเผ่าปีศาจเท่านั้นที่ไม่อยากให้อัจฉริยะอย่างหลัวซิวเติบใหญ่ขึ้นมา แม้แต่กองกำลังบางกองกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คิดแบบเดียวกันเช่นกัน

นักยุทธ์ส่วนมากในโลกมารค่อนข้างเห็นแก่ตัว พวกเขาจะไม่คิดว่านั่นเป็นอัจฉริยะในเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อเขาเติบใหญ่ขึ้นมา เขาจะช่วยพวกเขาต่อกรกับเผ่าปีศาจได้ เพราะพวกเขาไม่มีจิตคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

มากกว่านั้นคือชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัวต้องการจัดการหลัวซิว บางกองกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์โลกมารไม่เพียงแต่ไม่ห้าม พวกเขายังให้ความช่วยเหลือชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัวอีก!

“ยาเซียนระดับ 2 สองร้อยเม็ด?”หลัวซิวก็อยู่ท่ามกลางผู้คนล่างเวทีเช่นกัน เขากระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

ยอมใช้ยาเซียนระดับ 2 สองร้อยเม็ดมาแลกกับการไล่ล่ามหาจักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่ง ของแลกเปลี่ยนนี้ก็ไม่น้อยจริงๆ เห็นได้ชัดเจนเลยว่าพวกเขาปฏิบัติต่อเขาดังผู้แข็งแกร่งเทพมารคนหนึ่ง

กองกำลังใหญ่ขั้นสุดยอดอย่างชนเผ่าปีศาจงูเก้าหัวการที่เอายาเซียนระดับ 2 สองร้อยเม็ดออกมานั้น ขนหน้าแข้งพวกเขาไม่ร่วงเลยด้วยซ้ำ หากสามารถใช้ข้อแลกเปลี่ยนที่น้อยนิดมากจนไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึง มาแลกกับการกำจัดอัจฉริยะที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดคนหนึ่ง นั่นถึงจะประสบความสำเร็จท่วมท้นต่างหาก