บทที่ 1337

“ตราทวยมรณะ!”

หลัวซิวถือหอกยุทธ์ไว้ในมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งผนึกตราทวยมรณะ ปราณแห่งความตายพลุ่งพล่าน กลายเป็นรูเล็ตสีดำ บดขยี้และทำลายล้างทุกสิ่ง

ในขณะนี้ ออร่าหลัวซิวพุ่งสูงขึ้นอย่างดุเดือดราวกับว่าเขาได้แปลงร่างเป็นพระเจ้าที่ปกครองชีวิตและความตายของทุกสิ่งในโลก

แสงเทวเทพขนาดกว้างของแผ่นมหาเบญจธาตุทั้งห้าถูกบดขยี้และทำลายล้างโดยตราทวยมรณะ รูเล็ตสีดำกระแทกเข้ากับค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุ และความผันผวนของได้ปะทุขึ้นในพื้นที่ของค่ายกลกระบี่ที่ถูกบล็อกก่อตัวเป็นพลังกระแสการไหลของอากาศที่น่าสะพรึงกลัว

“บูม!”

ค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุแตกออกเป็นชิ้น ๆ กระบี่รบเบญจธาตุกลายเป็นลำแสงแล้วบินขึ้นไปบนท้องฟ้า หลัวซิวรีบพุ่งออกไปพร้อมกับหอกของเขา เจตราการต่อสู้น่าเกรงขาม

การเคลื่อนไหวของหลัวซิวไม่หยุดเลย ปีกเทพมังกรครามยักษ์กระพืออยู่ด้านหลัง ร่างกายของเขาเป็นเหมือนสายฟ้า เขาแทงผันร่างเจ้าของแดนปริศนาด้วยหอก

สีหน้าเจ้าของแดนปริศนาราบเรียบ เรียกกระบี่เบญจธาตุกลับมา ผนึกรวมเข้าด้วยกันเป็นค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุอีกครั้งเพื่อต่อต้านการโจมตีของหลัวซิว

“นัดเดียวนิพพาน!”

หลัวซิวและหอกยุทธ์รวมเป็นหนึ่งเดียว ในขณะนี้ความเข้าใจทั้งหมดของเขาเกี่ยวกับกฎแห่งความตายก็เพิ่มอย่างมาก

“บูม!”

การระเบิดอย่างรุนแรงดังกึกก้อง ค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุก็แตกอีกครั้ง ถูกแทงด้วยหลัวซิวและหอกยุทธ์ที่รวมเป็นหนึ่ง

ผันร่างเจ้าของแดนปริศนาสั่นเล็กน้อย ร่างนั้นถอยกลับหลังต่อเนื่อง สีหน้าของนางเปลี่ยนไป “อัจฉริยะจากพิภพล่างมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้หรือ?”

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นผันร่างที่มีสติ ไม่ใช่หุ่นเชิดที่ไม่มีสติใดๆ

“แสงเทวมหาเบญจธาตุ!”

นางยกมือขึ้นคว้า กระบี่เบญจธาตุควบแน่นเป็นกระบี่ห้าสี ผันร่างของเจ้าของแดนปริศนาเคลื่อนไหวเล็กน้อย ฟันพลังกฎเบญจธาตุออกไป

“ครืน!”