บทที่ 1423

เมื่ออสูรดูดจิตโบราณบรรลุถึงระดับเทพฟ้า แม้ว่าจะปะทะกับผู้แข็งแกร่งระดับเทพฟ้า ก็ต้องหลีกเลี่ยงและไม่กล้าที่จะยั่วยุง่ายๆ

“พวกเจ้าตกเป็นทาสของซือถูเจิ้งเจี้ยนมาเป็นเวลาเนิ่นนาน ช่างน่าสงสารเสียจริง” หลัวซิวหรี่ตาลง “แต่พวกเจ้าช่วยทำความชั่ว และพวกเจ้าคงทำสิ่งชั่วร้ายมามากมายเพื่อซือถูเจิ้งเจี้ยน การล้มสลายของสำนักเทียนช่า พวกเจ้าก็ต้องมีส่วนร่วมด้วย!”

“ฮึ่ม เจ้าคิดอย่างไร? แม้จะไม่รู้ว่าเจ้าใช้วิธีการใดฆ่าไอ้หมาซือถู แต่พวกเราเทพฟ้าทั้งหกรวมพลังกัน ฆ่าเจ้านั้นง่ายเหมือนการบีบมดให้ตาย!”

ชายร่างผอมมีนัยน์ตาบูดบึ้งพูดพร้อมกับเยาะเย้ย

“ใช่หรือ?”

มุมปากของหลัวซิวกระตุก ร่างของเขาก็หายไปในทันที

“ระวัง!” สีหน้าของเทพฟ้าทั้งหกเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เห็นเพียงร่างของหลัวซิวปรากฏตรงหน้าเทพฟ้าคนนั้นโดยไม่มีการเตือนใดๆ แล้วปล่อยหมัดออกไปโดยไม่มีกลอุบายใดๆ

“หาที่ตาย!”

ชายที่สายตาเย็นขาเยาะเย้ยและยกหอกในมือขึ้นพร้อมแทงออกไป

ในทันใดนั้น เขากลับรู้สึกตกใจเมื่อพบว่าการเคลื่อนไหวของเขาช้าลงหลายเท่าตัว และเมื่อหอกเพิ่งถูกยกขึ้น หมัดของอีกฝ่ายก็อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

“ปัง!”

หลัวซิวชกจมูกของเขา เลือดไหลออกมา ร่างกายของเขากระเด็นถอยหลังออกไป

พลังเทพป้องร่างของเขาเปรียบเสมือนเศษกระดาษซึ่งไม่มีประโยชน์ต่อหน้าหมัดของหลัวซิว

“โจมตีพร้อมกัน ฆ่าเขา!”