บทที่ 1424

และการแยกตัวของวิญญาณดั้งเดิมจะส่งผลกระทบต่อรากฐานของพวกเขาเอง แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะบรรลุไปสู่แดนที่สูงขึ้นในอนาคต

วิธีนี้เลวร้ายยิ่งกว่าทาสห้าม เพราะฝังทาสห้าม อาจจะถูกขจัดโดยผู้แข็งแกร่งที่เชี่ยวชาญด้านค่ายกล แต่ถ้าควบคุมวิญญาณดั้งเดิมของพวกเขา พวกเขาจะไม่มีวันทรยศต่อตัวเอง

นำเทพฟ้าทั้งหกกลับไปที่ประตูสำนักของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน หลัวซิวนำ ลูกแก้วแดนปริศนาออกมาและปล่อยสำนักเขาไท่เสวียนออกมา

หลังจากที่ชาวไท่เสวียนถูกเก็บเข้าสู่ลูกแก้วแดนปริศนา การรับรู้ของพวกเขาก็ถูกตัดขาดโดยกฎปริภูมิ ในภายหลังพวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโลกภายนอก

ในขณะนี้ เมื่อพวกเขาเห็นประตูสำนักที่รกร้างและเสียหาย หลายคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัว

บนยอดเขาเขาทิพย์ที่สูงที่สุด สถานที่แห่งนี้เคยเป็นตำหนักหลักของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน ตอนนี้ตำหนักได้พังทลายลงแล้ว

เขาให้เทพฟ้าหกคนช่วยเหลือหลินจื่อเฟิง นำพาศิษย์ทั้งหลายของไท่เสียนทำความสะอาดสนามรบ และจากนั้นก็ตั้งตำหนักวัฏสงสารที่นี่

“หลัวซิว!”

ทันทีที่พบกัน เหยียนเยว่เอ๋อร์ก็พุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเขา ก่อนหน้านี้นางกังวลแทบตายเมื่อได้ยินว่ามีผู้แข็งแกร่งระดับราชาเทพไล่ฆ่าหลัวซิว

เมื่อเห็นหลัวซิวกลับมาอย่างปลอดภัยในเวลานี้ นางก็โล่งอก อารมณ์อยู่เหนือการควบคุมของตน

เมื่อเทียบกับความกระตือรือร้นที่ร้อนแรงของเหยียนเยว่เอ๋อร์แล้ว เหยียนซีโรว่นั้นสงบมาก นางจ้องมองไปที่หลัวซิวด้วยดวงตาที่สดใสราวกับน้ำในฤดูใบไม้ร่วง พร้อมร่องรอยของความรู้สึกที่ซับซ้อน

“ข้าเป็นใครกันแน่...” นางเริ่มสับสนในใจมากขึ้นเรื่อยๆ ความทรงจำในชาติก่อนและชีวิตปัจจุบันของนางสับสนไปหมด