บทที่ 1507

เทพฟ้าคนหนึ่งถือเป็นเจ้าถิ่นที่มีอิทธิพลในพิภพกลางทั่วไป แต่ทว่าจากการที่ระดับของพิภพสูงขึ้น เทพฟ้าก็จะไร้ค่าอย่างเห็นได้ชัด

การที่หลัวซิวเดินทางมายังโลกาดาราอุดรในครั้งนี้นั้น เขามาเพราะค่ายวาร์ฟล่องหน ด้วยเหตุนี้เมื่อจินหลิงหยุนพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็เกิดความคิดที่จะเปลี่ยนใจแล้วจริง ๆ

“แซ่หลัวอยากมุ่งหน้าไปยังโลกะอัมพรเทวมากจริง ๆ แต่ทว่าหากข้าได้รับสิทธิ์ในการใช้ค่ายวาร์ฟล่องหนแล้ว เงื่อนไขที่ข้าต้องชดใช้นั้นคือกระไรหรือ?”หลัวซิวถาม

“ผู้เพื่อนยุทธ์สามารถเข้าร่วมสำนักเทียนเจี้ยนของเราได้ จากศักยภาพของเจ้าและการรับรองจากข้า เพียงพอที่จะเป็นผู้คุมกฎอาวุโสได้เลย หรือผู้เพื่อนยุทธ์จะเป็นผู้อาวุโสเค่อชิงในสำนักเทียนเจี้ยนเราก็ได้ ขอเพียงสร้างคุณูปการในศึกการช่วงชิงสิทธิ์ในการใช้ค่ายวาร์ฟล่องหน ก็จะได้รับสิทธิ์นั้นโดยปริยาย!”จินหลิงหยุนตอบกลับเช่นนี้

และในเวลานี้เอง ลำแสงสามสี่แสงก็บินตรงมาทางพวกเขา มาถึงภายในชั่วลมหายใจเดียว ในสายตาของหลัวซิวและจินหลิงหยุนมีเงาร่างสามสี่ร่างปรากฏ

หนึ่งในนั้นมีชายหน้าม้าคนหนึ่ง ใบหน้าของเขาหม่นหมอง สายตาร่วงลงบนตัวจินหลิงหยุนพลางอมยิ้ม “ได้ยินมาว่ามีทัณฑ์สายฟ้าพิโรธรวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ ผู้อาวุโสจินได้รับสมบัติบางอย่างมาใช่หรือไม่?”

“ผู้อาวุโสโจวมาสายไปหน่อย แต่ทว่าสาเหตุที่ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธรวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้นั้น ไม่ใช่เพราะมีสมบัติบังเกิดในโลกแต่อย่างใด แต่เป็นผู้เพื่อนยุทธ์หลัวผู้นี้ข้ามผ่านทัณฑ์”จินหลิงหยุนเอ่ยปากตอบกลับ

สายตาของคนเหล่านั้นที่มีชายหน้าม้าเป็นผู้นำต่างมองมาทางหลัวซิว ทว่าพลังออร่า ณ วินาทีนี้ของหลัวซิวได้เก็บซ่อนเข้าไปหมดแล้ว ทำให้พวกเขาสัมผัสไม่ได้ว่าแดนผลการฝึกตนของเขาเป็นอย่างไรกันแน่

หลัวซิวก็สังเกตเห็นคนเหล่านี้แล้วเช่นกัน ผลการฝึกตนของทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นเจ้านภาชั้นยอด ประเมินจากสรรพนามที่เรียกแทนกันแล้ว คนเหล่านี้รวมไปถึงจินหลิงหยุนต่างเป็นผู้อาวุโส

ทันใดนั้น ชายหน้าม้าที่แซ่โจวนั่นก็พลิกมือหยิบหยกชิ้นหนึ่งออกมา หยกชิ้นนั้นเปล่งแสงริบหรี่ และแสงดังกล่าวกำลังค่อย ๆ เข้าไปใกล้หลัวซิวอย่างรางเลือน

“เหตุใดบนตัวเจ้าถึงมีออร่าของศิษย์ข้า?”

แววตาของชายหน้าม้าเย็นเยือกลงไปในทันที กระบี่สีดำเล็ก ๆ หนึ่งเล่มบินออกมาจากกลางหว่างคิ้วเขา ลอยวนอยู่เหนือศีรษะ

“ผู้อาวุโสโจวหมายความว่าอย่างไร? ผู้เพื่อนยุทธ์หลัวเป็นสหายของข้า เขาจะมีความเกี่ยวข้องกับศิษย์เจ้าได้อย่างไร?”จินหลิงหยุนขมวดคิ้ว

ต่างเป็นผู้อาวุโสในสำนักเทียนเจี้ยนเหมือนกัน แต่ทว่าตำแหน่งฐานะของจินหลิงหยุนค่อนข้างสูง เนื่องจากเขามีผลการฝึกตนอยู่ที่กึ่งราชาเทพ ในบรรดาผู้อาวุโสทั้งหลายของสำนักเทียนเจี้ยน ก็มีเพียงสามคนเท่านั้นที่สามารถเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาได้

ชายหน้าม้าแซ่โจว ซึ่งมีนามว่าโจวชิง เป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งในสำนักเทียนเจี้ยน