บทที่ 1593

“กฎการเวียนว่ายตายเกิดขั้นที่สี่!”

ในใจของหลัวซิวยากที่จะสงบนิ่งได้ หลายปีมานี้ที่โลกาดาราอุดร ความแข็งแกร่งของเขาดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่มีแค่เพียงความเร็วของแดนกฎที่คืบคลานไปอย่างเชื่องช้า ถ้าได้มาเห็นการใช้กฎดั้งเดิมขั้นที่สี่ด้วยตาตัวเอง รวมเข้ากับการอ้างอิงของผังแห่งความเป็นตายดั้งเดิมที่สี่ เขาจะสามารถสัมผัสได้ถึงความลึกลับของกฎการเวียนว่ายตายเกิดขั้นที่สี่

ร่างของเขาเดินผิวปากเข้าไป ต้องการเข้าไปใกล้อีกสักเล็กน้อยเพื่อสังเกตการ

“ผู้ที่กำลังเข้ามาจงหยุด ที่นี่ได้เป็นอาณาเขตของพวกเราสำนักวัชรยักษ์แล้ว”

เสียงตําหนิดังกึกก้อง ทันใดนั้น ร่างห้าหรือหกร่างก็บินออกมา พุ่งออกมายังหลัวซิว

“ออกไป!”

หลัวซิวสีหน้านิ่งขรึม ยกมือขึ้นโบกหนึ่งครั้ง ผลการฝึกตนของดาราสีทอง 18 ดวงระเบิดออกมาพร้อมกัน ออร่าอันทรงพลังถูกปลดปล่อยออกมาราวกับพายุที่โหมกระหน่ำ ถาโถมออกไปด้านหน้า

เสียงคํารามดังก้อง ปริภูมิแหลกสลาย นักยุทธ์ของสำนักวัชรยักษ์ที่ออกมาขวางทางไว้ห้าหกคน ต่างก็หน้าถอดสี กระอักเลือดสดออกมาอย่างรุนแรง ร่างซวนเซถอยหลังไป

ห้าหกคนนี้ ต่างก็มีผลการฝึกตนคือจ้าวนภา ในตอนนี้กลับไม่มีทางที่จะหยุดเขาได้แม้เพียงครึ่งก้าว ทำได้เพียงปล่อยให้เขาบินผ่านไปเท่านั้น

“สามหาว อาณาเขตของสำนักวัชรยักษ์ของข้าเจ้ายังกล้าบุกรุก ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร วันนี้ก็ต้องตายเท่านั้น!”

“พูดอะไรกับคนผู้นี้มากมาย ฆ่าทิ้งเสีย!”

นักยุทธ์ของสำนักวัชรยักษ์มากมายปรากฏตัวขึ้น แต่ละคนต่างมีรัศมีเทวล้อมรอบ ในมือถือนักยุทธ์ ท่าทางน่าเกรงขาม

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขามองเห็นหลัวซิว อาจารย์ราชาเทพผู้หนึ่งที่เป็นแกนนำ ก็พลันหน้าถอดสี

“ซิวหลัวหน้ากากดำ?!”

อาจารย์ราชาเทพทั่วทั้งสำนักวัชรยักษ์มีเพียงแค่สามท่านเท่านั้น หนึ่งในนั้นมีอาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นผู้กุมบังเหียนภายในสำนักวัชรยักษ์ ข่าวที่เพิ่งได้รับมาไม่นานมานี้ ภายในสำนักถูกซิวหลัวหน้ากากดำโจมตี อาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดสิ้นแล้ว!

ตอนนั้นเขาเห็นมากับตาว่าพลังรบของคนผู้นี้แข็งแกร่งขีดสุดถึงระดับใด การทำลายคนเหล่านี้ของสำนักวัชรยักษ์นั้นถือเป็นเพียงเรื่องที่ง่ายดายอย่างมาก