บทที่ 1728

ในฐานะที่เป็นผู้เก่งกาจราชาเทพช่วงปลายคนหนึ่ง ณ ตอนนี้ นางไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน จินตนาการได้ว่าอาการบาดเจ็บของนางจะสาหัสแค่ไหน

“ให้ข้าพาเจ้าไปหาสถานที่รักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าก่อน”

หลัวซิวไม่ได้ทิ้งนางไว้ที่นี่คนเดียว สำนักเต๋าเสวียนเทียนบินออกมาจากหว่างคิ้วและพูดว่า “มาอยู่ในของขลังของข้าสักพักก่อน”

เว้นแต่จะเป็นคนที่มีสายสัมพันธ์ที่ดี การเข้าไปของขลังของคนอื่นโดยพลั้งเผลอก็เท่ากับเอาชีวิตและความตายของเจ้าให้อยู่ในมือของผู้อื่น

แต่ในขณะนี้ สำหรับเทพธิดายู่หรง นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้า และโดยปราศจากการขัดขืน นางถูกหลัวซิวเก็บเข้าไปในพื้นที่ภายในสำนักเต๋าเสวียนเทียน

รอบกายล้อมรอบไปด้วยความอ้างว้าง หลัวซิวกระพือปีกเทพทะลุฟ้าและบินออกไปในทันที

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หลัวซิวได้สร้างถ้ำเล็ก ๆ ในกลางภูเขาที่แห้งแล้ง จากนั้นปล่อยเทพธิดายู่หรงออกจากสำนักเต๋าเสวียนเทียนและตั้งรกรากที่นี่

“ข้าได้ตั้งค่ายกลอยู่ที่นี่ น่าจะค่อนข้างปลอดภัย เจ้าสามารถวางใจรักษาอาการบาดแผลของเจ้าได้” หลัวซิวกล่าว

“ขอบใจที่ช่วยข้า ในอนาคตหากท่านอยู่ข้างนอก ท่านต้องระมัดระวังตระกูลฉี” หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เทพธิดายู่หรงดูเหมือนจะตัดสินใจบางอย่างได้ ดังนั้นนางจึงพูดกับหลัวซิว

“ตระกูลฉี เจ้าหมายถึงตระกูลฉีในบรรดาสามสำนักและหกตระกูลในโลกะอัมพรเทวหรือไม่?” หลัวซิวถาม

“ใช่ นักยุทธ์หญิงผมแดงที่ไล่ตามฆ่าข้าเมื่อครู่นี้ เป็นลูกสาวของศีรษะหน้าตระกูลฉี ชื่อฉีชวงชวง ท่านฆ่าลูกน้องสองคนของนาง ด้วยนิสัยอาฆาตแค้นของนาง นางจะไม่ปล่อยท่านแน่”

นางไม่ได้บอกว่าเหตุใดฉีชวงชวงถึงตามฆ่านาง แน่นอนว่า นี่น่าจะเป็นความลับของนาง และหลัวซิวก็ไม่ได้เป็นฝ่ายถาม