บทที่ 1729

ว่ากันว่านักยาเซียนที่ก้าวข้ามระดับที่เก้าและไปถึงระดับมกุฎ มีโอกาสประสบความสำเร็จในการกลั่นยาสูงสุดประมาณห้าส่วนเท่านั้น

“ท่านกำลังกลั่นยาหรือ?”

เดินออกจากสถานที่พักผ่อน สีหน้าของเทพธิดายู่หรงฟื้นคืนความเปล่งปลั่งเล็กน้อย นางอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นหลัวซิวกำลังกลั่นยา

เนื่องจากพลังของมนุษย์คนหนึ่งมีจำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแดนของผลการฝึกตนสูงขึ้นเรื่อย ๆ การพัฒนาความแข็งแกร่งจึงยากขึ้นเรื่อย ๆ

ยกตัวอย่างแดนราชาเทพ หลังจากที่หลายๆ คนมาถึงราชาเทพขั้นปฐมภูมิแล้ว อาจใช้เวลาถึงล้านปีในการไปถึงราชาเทพช่วงกลาง มันยากยิ่งกว่า และก็เป็นยากมากนักที่อยากจะฝึกตนถึงราชาเทพช่วงปลาย หรือถึงระดับมกุฎเทพครึ่งก้าวยิ่งยากมาก หากไม่ใช่สุดยอดอัจฉริยะก็ยากที่จะทำได้

และเย่ห้าวหรานคนนี้ก็เป็นนักค่ายเทพที่เก่งกาจอยู่แล้ว และพลังการต่อสู้ของเขาก็น่ากลัวมาก เขายังสามารถกลั่นยาได้อีก?

ผู้แข็งแกร่งที่เก่งกาจทุกอย่างประเภทนี้ เป็นการดำรงอยู่ที่น่ากลัวเสียจริง

“ข้าเป็นผู้บำเพ็ญตนอิสระคนหนึ่ง ไม่มีอิทธิพลที่มีกองกำลังใหญ่หนุนหลัง ทรัพยากรการฝึกฝนของข้าพึ่งพาตัวเองได้เพียงอย่างเดียว ข้ากลั่นยาไม่เป็นจะมีชวิตอยู่ต่อไปได้อย่าวไหร่?”

หลัวซิวเพียงแค่ยิ้ม ไม่สนใจที่เปิดโปงเรื่องที่ตนเองกลั่นยาเป็น

“อาการบาดเจ็บชองเจ้าหายหรือยัง?”

หลัวซิวมองไปที่เทพธิดายู่หรงและรู้สึกได้ว่าออร่าชีวีบนร่างกายของนางกลับมาเป็นปกติแล้ว ซึ่งทำให้เขามองผู้หญิงคนนี้ด้วยความชื่นชม

ต้องรู้ว่าอาการบาดเจ็บที่เส้นลมปราณฉีกขาดจะฟื้นตัวยากมาก แต่เทพธิดายู่หรงใช้เวลาน้อยกว่าสองเดือนในการฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติ ซึ่งแสดงว่าต้องมีความลับบางอย่างบนร่าวนาง

อย่างไรก็ตาม หลัวซิวไม่มีคิดที่จะอยากได้ความลับของคนอื่น เพราะเขามีความลับมากมายอยู่แล้ว แม้ว่าความลับที่เทพธิดายู่หรงมีนั้นจะเป็นโอกาสที่ดี แต่ก็สู้ของเขาไม่ได้

ความรู้สึกนี้เหมือนกับมหาเศรษฐีที่เผชิญหน้ากับเศรษฐี ความมั่งคั่งของอีกฝ่ายจะไม่อยู่ในสายตา