บทที่ 1775

“น้องหญิง!”

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังเข้าไปในหู ฉียู่หรงก็พุ่งเข้ามาภายในห้องพักแล้วเช่นกัน

“ท่านพี่?”มีความรู้สึกดีใจและแปลกใจปรากฏบนใบหน้าหนิงหานยู่

“ดูดจิต ฝากให้เจ้าด้วยล่ะ”หลัวซิวตบ ๆ ศีรษะของอสูรดูดจิตโบราณที่เกาะอยู่บนไหล่พลางพูด

หลังจากกลืนกินช่องจิตระดับมกุฎเทพดวงนั้นของฉีเฉียวซานไปแล้ว ปัจจุบันอสูรดูดจิตโบราณบรรลุสู่แดนราชาเทพอย่างราบรื่นแล้ว จากความสามารถและพรสวรรค์ของอสูรดูดจิตโบราณ แทบจะสามารถเป็นผู้ไร้เทียมทานในแดนราชาเทพได้แล้ว

มีการผนึกจากค่ายกล อาศัยผลการฝึกตนสูงสุดที่ไม่เกินกึ่งมกุฎเทพของเหล่าศิษย์ตระกูลฉีที่ภายในลานบ้าน ไม่มีผู้ใดสามารถหลบหนีไปจากที่นี่ได้เลยด้วยซ้ำ

ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ศิษย์ตระกูลฉีทุกคนที่อยู่ภายในลานบ้านก็ถูกอสูรดูดจิตโบราณกลืนกินหมด และทุกอย่างที่เกิดขึ้นทางฝั่งนี้ ผู้คนโลกภายนอกสังเกตความผิดปกติใด ๆ ไม่ได้เลย

เหล่าศิษย์ตระกูลฉีทุกคนที่อยู่ภายในลานบ้าน พูดได้เลยว่าเป็นการรวบรวมเด็กรุ่นใหม่ผู้ดีเด่นของทั้งตระกูลฉีแล้ว ปัจจุบันถูกหลัวซิวกำจัดภายในทีเดียว เท่านี้ก็เพียงพอที่จะจินตนาการได้แล้วว่าพวกเฒ่าประหลาดในตระกูลฉีต้องหัวเสียจนกระอักเลือดแน่นอน

ทว่าเรื่องทั้งหมดทั้งมวลนี้มันไม่มีความเกี่ยวข้องกับหลัวซิวอีกต่อไปแล้ว หลังจากช่วยฉียู่หรงช่วยชีวิตหนิงหานยู่ออกมา เขาก็วางแผนที่จะออกจากที่นี่ มุ่งหน้าไปยังมหาโลกายอดอัมพรแล้ว

ในโลกามนุษย์มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เขาวางใจไม่ค่อยได้นั่นก็คือช่าจื่อเยียน แต่ทว่าขอบเขตของธาตุดาราหนึ่งมันกว้างใหญ่มากเกินไปจริง ๆ และเขาก็ไม่สามารถตามหาอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่ได้ด้วย อีกทั้งถึงแม้จะตามหานางพบแล้ว เขาก็ไม่รู้เช่นกันว่าควรบอกเรื่องการตายของเสี่ยวเจียงหมิงให้นางทราบอย่างไรดี