บทที่ 1784

“นึกไม่ถึงเลยว่าจะค้นพบดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์”หลัวซิวก็รู้สึกสนใจต่อข่าวคราวนี้มาก ๆ เช่นกัน การฝึกตนในอนาคตของเขาจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก ไม่มีผู้ใดอยากพลาดโอกาสที่สามารถได้รับทรัพยากรอยู่แล้ว

ฉียู่หรงและหนิงหานยู่ก็ตื่นขึ้นมาจากสภาวะการฝึกตนเช่นกัน โอกาสและโชคบนดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์ก็ทำให้พวกนางต่างใฝ่หาจนสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน

“สักพักพวกเจ้าตามข้าไปนะ อย่าได้แยกจากข้าไปเป็นอันขาด”หลัวซิวกล่าว

“อื้ม”หญิงสาวทั้งสองต่างพยักหน้าอย่างรู้จักคิดมาก ๆ ถึงตอนนั้นนักยุทธ์จำนวนมากบนเรืออนัตตาก็จะเข้าไปในดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์ ทันทีที่แยกจากกับหลัวซิวแล้วพบเจอยอดฝีมือที่เก่งกาจและอันตรายคนอื่น ๆ ละก็ จากศักยภาพของพวกนางพี่น้องทั้งสองคนยากที่จะมีชีวิตรอต่อไปได้จริง ๆ

ยืนอยู่บนดาดฟ้าแล้วเบิ่งมองออกไปไกล ๆ ก็สามารถมองเห็นเค้าโครงของดาวเคราะห์ดวงหนึ่งแล้ว เรืออนัตตาที่ใหญ่โตสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง ลำแสงขนาดใหญ่ลำแสงหนึ่งสาดส่องออกไปจากจุดที่สูงที่สุดของเรืออนัตตา ส่องทะลุดาราจักรวาล

โครม!

จู่ ๆ ลำแสงก็ระเบิดแตก กลายเป็นแสงเป็นจุด ๆ ตรานาบเข้าไปในอนัตตา เหมือนแหขนาดใหญ่ หยุดดาวเคราะห์ที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วอยู่ในห้วงดารานั่นเอาไว้

“ดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์ถูกทำให้หยุดนิ่งแล้ว บัดนี้เชิญทุกท่านนำยา อาวุธสงคราม ของขลังที่พวกท่านต้องการออกมาจากแหวนเก็บของ จักให้เวลาพวกท่านห้าลมหายใจ”

ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดสีม่วงคนหนึ่งปรากฏอยู่กลางอากาศ เสียงที่ชัดเจนดังสะท้อนเข้าไปในหูของทุกคน เจ้าของเสียงที่พวกหลัวซิวได้ยินในห้องโถงใหญ่ ก็เป็นเสียงของคนดังกล่าวเช่นกัน

หลัวซิวสัมผัสได้ถึงพลังออร่าที่น่าสะพรึงกลัวดั่งมหาสมุทรจากร่างกายของชายวัยกลางคนชุดม่วงคนนี้ หากเขาเดาไม่ผิดละก็ ฝ่ายตรงข้ามต้องเป็นผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพช่วงปลายเป็นต้นไปอย่างแน่นอน อีกทั้งอย่างน้อยก็สามารถถูกขนามนามว่าเป็นยอดฝีมือในนักยุทธ์แดนเดียวกัน

สามารถพูดได้อย่างไม่ลังเลใจเลยว่าแค่อาศัยชายวัยกลางคนชุดม่วงคนเดียว ก็สามารถกวาดล้างทุก ๆ โลกะธาตุดาวในโลกามนุษย์ได้แล้ว

ถึงแม้จะไม่เข้าใจในความหมายของชายวัยกลางคนชุดม่วงก็ตาม แต่คนจำนวนมากก็นำสิ่งของที่ต้องใช้ในการสู้รบออกมาจากแหวนเก็บของ