บทที่ 1783

ถึงแม้ในบรรดาผู้ที่มีป้ายบัญชาการขึ้นเรือสีทองแดง ก็มีผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพบางส่วนที่ไม่มีกำลังทรัพย์ในการซื้อป้ายบัญชาการขึ้นเรือสีทองสีเงินหรือซื้อไม่ได้ แต่ห้องโถงใหญ่ประเภทนี้ในเรืออนัตตานั้นมีหลายห้องมาก ๆ จำนวนมกุฎเทพก็มีน้อยมาก ๆ อีก อย่างน้อยห้องโถงใหญ่ที่หลัวซิวกำลังอยู่ ไม่มีมกุฎเทพอย่างแน่นอน มีผู้แข็งแกร่งกึ่งมกุฎเทพสิบกว่าคนเท่านั้น

เนื่องจากเรืออนัตตาไม่ได้บินตรงไปยังมหาโลกายอดอัมพรโดยตรง ระหว่างทางจะมีการเดินทางผ่านโลกาต่าง ๆ มากมาย โดยทั่วไปแล้วการจะมุ่งหน้าจากโลกะดาราคุนหลุนไปยังมหาโลกายอดอัมพรนั้น ต้องใช้เวลาสองสามปี

หลัวซิวจัดวางค่ายกลซ่อนเร้นในตำแหน่งของตัวเอง หนิงหานยู่และฉียู่หรง เมื่อดูจากข้างนอก ตำแหน่งที่พวกเขาอาศัยอยู่จะดูเลือนราง พลังออร่าทุกอย่างล้วนถูกผนึกอำพราง

หลัวซิวจึงใช้แก้วห้วงเวลากลั่นผังค่ายของสีมาเพลาออกมาอีกครั้ง เนื่องจากปริมาณแก้วห้วงเวลาที่อยู่ในมือเขาและฉียู่หรงมีไม่น้อย ดังนั้นใช้เวลาไม่นานนัก เขาก็กลั่นผังค่ายเพลาออกมาได้สามชิ้น ประสิทธิผลในการลดเวลาของผังค่ายเพลาทั้งสามล้วนสามารถลดลงได้สิบเท่า

อีกทั้งเนื่องจากปริมาณแก้วห้วงเวลาที่เขาใช้ไปนั้นไม่น้อย เพราะฉะนั้นระยะเวลาที่ผังค่ายเพลาสามารถประคองก็ค่อนข้างน้อย อย่างน้อยสุดก็เพียงพอต่อการฝึกตนกระทั่งเดินทางถึงมหาโลกายอดอัมพรแล้ว

บนเรืออนัตตา หลัวซิวไม่กล้าใช้โลกาศุภรตามอำเภอใจ อย่างไรเสียเรื่องราวของเศษใจแห่งศุภรนั้นไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ

“ถ้าหากสามารถใช้โลกาศุภรได้ก็คงจะได้มาก”

ผสมรวมเศษใจแห่งศุภรชิ้นที่สามบนดาราแห่งกาลเวลาสำเร็จแล้ว ประสิทธิผลในการลดเวลาของโลกาศุภร ณ ปัจจุบันบรรลุถึง 20 เท่าแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ใช้เลย

หลัวซิวไม่ได้ใช้ผังค่ายเพลามาฝึกตนแต่อย่างใด เนื่องจากท่าทีในการฝึกตนของเขานั้นยิ่งใหญ่มากเกินไปจริง ๆ ถ้าเกิดผลการฝึกตนบรรลุและดึงดูดทัณฑ์สายฟ้าพิโรธอะไรมาอีกละก็ เช่นนั้นก็จะก่อให้เกิดเรื่องที่วุ่นวายมากกว่าได้

เขานำจิตใจและกำลังทั้งหมดจดจ่ออยู่กับการตระหนักรู้ด้านกฎ ร่างเนื้อของร่างแท้ยังคงฝึกกฎความตายเป็นหลักอยู่เช่นเคย ส่วนร่างกลวัฏสงสารทั้งสองนั้นหลบซ่อนตัวอยู่ภายในตัวหยั่งรู้ โดยต่างตระหนักรู้ในกฎเวลาและปริภูมิแตกต่างกัน