บทที่ 1790

ปริภูมิเคลื่อนย้าย!

นี่คือวิธีการเคลื่อนย้ายการโจมตีในปริภูมิอย่างหนึ่ง ทำให้ผู้อื่นป้องกันอย่างไรก็ป้องกันไม่หมดในระหว่างการเข่นฆ่า

ผู้ดูแลชุดคลุมยาวเงินเบิกตากว้าง เขาสัมผัสได้ว่ามีออร่าความตายที่น่าสยดสยองอย่างไร้ขอบเขตพรั่งพรูออกมาจากหอกยุทธ์สีดำมืดนั่น ทำร้าย สร้างความเสียหายและกลืนกินชีวิตของเขาอยู่ในร่างกายเขา

นี่คือการกัดกร่อนและการทำลายล้างจากกฎความตาย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือความเจ็บปวดที่เกิดจากกฎความตายไร้เงาไร้รูปนั้น สามารถทำลายลายเส้นชีวิตของฝ่ายตรงข้ามได้โดยตรง การป้องกันส่วนมากล้วนยากที่จะต้านทานได้

“กฎ……กฎความตาย?”ผู้ดูแลชุดคลุมยาวเงินสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังอย่างลึกซึ้ง เริ่มแรกคือกฎปริภูมิ ตามมาด้วยกฎเวลา ตอนนี้ก็กฎความตายอีก เจ้าหมอนี่มันคือตัวประหลาดอะไรกันแน่?

“ฟึ่บ!”

หลัวซิวออกแรงบิดหอกยุทธ์ พลังปริภูมิทำลายล้างก็ระเบิดแตกตามเช่นกัน ผู้ดูแลชุดคลุมยาวเงินที่ไม่ใช่นักยุทธ์กลั่นร่างไม่สามารถต้านทานได้เลยด้วยซ้ำ ระเบิดแตกจนกลายเป็นหมอกเลือดโดยตรง

“สุดยอดมาก”หนิงหานยู่เห็นหลัวซิวแสดงอำนาจบารมี ใบหน้าที่เล็กบางจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ จิตใจก็เลื่อมใสศรัทธาในตัวหลัวซิวมากยิ่งขึ้นด้วย นางชอบผู้ชายที่แข็งแกร่งแข็งกร้าวเช่นนี้นี่แหละ

เมื่อเห็นสภาพของน้องสาวตนเอง ฉียู่หรงจึงถอนหายใจในใจทีหนึ่ง จากความเข้าใจของนางที่มีต่อน้องสาว จะยังไม่เข้าใจได้อย่างไรว่ายัยหนูนี่ชอบพี่เย่เข้าแล้ว

แต่ทว่าแตกต่างจากหนิงหานยู่ที่แสดงทุกอย่างออกมาผ่านสีหน้า ฉียู่หรงที่มีอุปนิสัยค่อนข้างสุขุมชอบนำความคิดที่แท้จริงของหัวใจซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจมากกว่า

นางก็ชอบพี่เย่ผู้นี้ ทว่าน้องสาวของตัวเองก็ชอบเช่นกัน นางตัดใจไปแย่งกับน้องสาวไม่ได้ ดังนั้นจึงเก็บซ่อนความรู้สึกชอบนี้เอาไว้ ไม่ให้ผู้อื่นค้นพบ ขอแค่เพียงสามารถอยู่เคียงข้างกายพี่เย่เงียบ ๆ มาตรแม้นว่าจะถูกมองข้าม นางก็ไม่ใส่ใจ

“เราไปกันเถอะ”