บทที่ 1791

“สิ่งนี้น่าจะมีมูลค่าที่สูงมากเลยสินะ”หลัวซิวก็มองไปทางหนวดสีดำสนิทนั่นด้วยแววตาที่รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อยเช่นกัน

“มูลค่าสูงมากอย่างแน่นอนเลยล่ะ”หนิงหานยู่กลอกตาไปมา “แต่เกรงว่าเราคงแย่งมาไม่ได้แล้ว แม้พี่เย่ท่านจะแข็งแกร่งมาก ๆ ทว่าคนเยอะเกินไป”

ตำแหน่งที่หนวดของอสูรกลืนดาราร่วงตกลงมา มีคนยืนอัดกันอย่างถี่ยิบ อย่างไรเสียตัวหนวดก็มีเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุไม่มีผู้ใดมีศักยภาพแยกมันออกเป็นหลายส่วนได้ หากผู้ใดต้องการยึดครองคนเดียว ก็ต้องประสบกับการรุมโจมตีจากทุกคน

มิหนำซ้ำในบรรดาผู้คนที่มาแก่งแย่งนี้ อ่อนสุดก็เป็นราชาเทพช่วงปลาย ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งแดนมกุฎเทพก็มีเยอะมาก ๆ เช่นกัน

“พวกเจ้าทั้งสองคนเข้าไปในของขลังของข้าก่อน”

หลัวซิวหรี่ตาลง จากนั้นเขาก็เรียกสำนักเต๋าเสวียนเทียนออกมา เนื่องจากถ้าเกิดเขาจะไปแก่งแย่งหยวดของอสูรกลืนดาราตัวคนเดียวละก็ ภายใต้สถานการณ์ที่ชุลมุนเช่นนั้น เขาต้องไม่มีเวลาไปคุ้มกันหนิงหานยู่และฉียู่หรงหญิงสาวทั้งสองคนอย่างแน่นอน

หญิงสาวทั้งสองก็เข้าใจถึงความหนักเบาของเรื่องนี้เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงพยักหน้า ไม่มีการคัดค้านเลยแม้แต่น้อยก็ถูกหลัวซิวเก็บเข้าไปภายในสำนักเต๋าแล้ว

เมื่อไม่มีสิ่งที่ต้องคอยพะวง หลัวซิวจึงรีบกระตุ้นความเร็วของปีกเทพไร้มลทิทะลุฟ้าถึงที่สุด ทั้งร่างกายกลายเป็นสายฟ้าหนึ่งสาย แล้วพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่หนวดของอสูรกลืนดาราร่วงหล่น

อาศัยร่างยุทธ์ร่างเนื้อที่เกะกะระรานอย่างยิ่ง หลัวซิวเหมือนเข้าไปในดินแดนไร้ผู้คน ทว่าไม่ว่าสิ่งใดที่ขัดขวางอยู่ตรงหน้า ล้วนถูกของขลังอาวุธสงครามของเขาโจมตีทีเดียวจนกระเด็นออกไป มีนักยุทธ์ที่เข้ามาขัดขวางตรงหน้าถูกพุ่งชนจนกระดูกหักเส้นเอ็นขาด หรือไม่ก็ถูกพุ่งชนจนกระอักเลือดอย่างบ้าคลั่ง ได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มลงไปกับพื้น

เหล่าผู้แข็งแกร่งมกุฎเทพที่กำลังปะทะกันอยู่ก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่าจะมีคนบุกฆ่าเข้ามากะทันหันเช่นนี้ ยิ่งกว่านั้นคือเนื่องจากความเร็วของหลัวซิวรวดเร็วมากเกินไป จึงส่งผลให้พวกเขายังไม่ทันได้ตอบสนองอะไร หนวดอสูรกลืนดาราที่ยาวหลายร้อยไมล์นั่นก็หายวับไปแล้ว

ซึ่งหนวดของอสูรกลืนดารานั่นก็ต้องถูกหลัวซิวเก็บไปในโลกาดาราอยู่แล้ว

เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ผู้อื่นจำหน้าได้ เขายังเปลี่ยนโฉมกลายเป็นร่างกลวัฏสงสารที่สองโดยเฉพาะด้วย