บทที่ 181 ดาบดับสิ้น

รอยยิ้มบนใบหน้าของยี่ซวนพลันเจื่อนลงทันที และการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขารู้สึกราวกับว่า การสำนึกของเขาถูกฟันด้วยดาบคม ความเจ็บปวดที่ชัดเจนนั้นมาจากตัวหยั่งรู้ ร่างกายซวนเซเล็กน้อยจนต้องถอยหลังไปสองก้าว

ขณะที่เขาถอยกลับ ธงค่ายระดับเก้าก็มีแสงเปล่งประกาย บินเข้าไปภายในถ้ำหิน และถูกหลัวซิวเก็บลงแหวนเก็บของ

ในขณะเดียวกัน หลัวซิวก็เดินออกมาจากถ้ำหิน เขามองไปที่ยี่ซวนและเหมิงขวงซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

ยี่ซวนกำลังจะเตือนเหมิงขวงว่าคนผู้นี้ไม่สามารถจัดการได้ง่าย ๆ แต่กลับเห็นเหมิงขวงกระโดดเข้าไปก้าวใหญ่ พูดเสียงดัง “ไอ้หนุ่มชุดดำ จงมอบยันต์หยกที่เจ้ามีมาให้หมด แล้วทำลายยันต์หยกแดงเสีย ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”

ในเวลานี้ ไม่มีค่ายกลขวางกั้น การสำนึกของเขาจึงตรวจพบหญิงสาวคนหนึ่งบาดเจ็บสาหัสอยู่ในถ้ำ แววตาเป็นประกาย “เฮ้ย ๆ มีลูกไก่ได้รับบาดเจ็บด้วยนี่ ข้าจะได้เล่นสนุกด้วยเสียหน่อย!”

สิ้นสุดคำพูดเหมิงขวง สีหน้าหญิงสาวชุดขาวในถ้ำหินนั้นก็พลันซีดเซียว ริมฝีปากที่ซีดขาวเม้มแน่น

แต่เมื่อหลัวซิวได้ยินประโยคนั้น จิตสังหารขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา โดยไม่มีเหตุผล

ปั้ง!

จิตสังหารสีเลือดระเบิดออก รอบกายเขาถูกปกคลุมไปด้วยลำแสงสีเลือด รัศมีจิตสังหารเหล่านี้เผยให้เห็นลมหายใจของปรมาจารย์ฝึกจิตหลายท่านที่ซ่อนเร้นอยู่ นั่นหมายความว่า เขาได้ฆ่าปรมาจารย์ยุทธ์ระดับฝึกจิตผู้แข็งแกร่งไปแล้วหลายคน!

ยี่ซวนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป ด้วยพลังของเขานั้น หากต้องปะทะกับปรมาจารย์ยุทธ์ระดับเดียวกัน ก็คงไม่แพ้ง่าย ๆ แต่หากต้องการฆ่านั่นจะเป็นสิ่งที่ยากลำบากมาก

ไม่ว่าอย่างไร ทุกคนที่สามารถฝึกตนจนถึงปรมาจารย์แดนฝึกจิต ต่างก็ไม่ใช่คนธรรมดา

และชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำตรงหน้านั้น ยังไม่บรรลุถึงแดนฝึกจิต แต่มือของเขากลับถูกย้อมไปด้วยชีวิตของปรมาจารย์ฝึกจิตหลายคน ชายคนนี้เป็นใครกันแน่?

อีกทั้งเมื่อตอนที่เผชิญหน้ากัน ยังมีจิตสังหารที่แพร่ออกมาจากการสำนึกอันน่าสยดสยอง และแหลมคมราวกับดาบ ทำให้ยี่ซวนรู้สึกว่า ชายคนนี้ที่ไม่เอาไหนในด้านค่ายกลนั้น กลับไม่สามารถเอาชนะได้ง่าย ๆ

แต่เขานั้นยังไม่ทันได้เตือน เหมิงขวงก็กระโดดนำหน้า พุ่งตรงไปยังหลัวซิวที่อยู่หน้าถ้ำพร้อมทั้งปล่อยพลังหมัดออกไป

หลัวซิวไร้ซึ่งความหวาดกลัว ด้วยจิตสังหารสีเลือดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา เขาได้ปล่อยพลังหมัดออกไปเช่นเดียวกัน

ปัง!

หมัดทั้งสองตรงเข้าปะทะกัน หลัวซิวซวนเซไปทางด้านหลังเล็กน้อย ร่างเนื้อตกเป็นเบี้ยล่างในการเผชิญหน้ากัน

ได้ยินเสียงกระดูกหักดังขึ้น คนที่บาดเจ็บนั้นกลับไม่ใช่หลัวซิว แต่เป็นเหมิงขวงที่แข็งแกร่งกว่าจากแดนร่างเนื้อ

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” กระดูกนิ้วมือแตกหักเป็นสามท่อน ทำให้เหมิงขวงทั้งตกใจและโกรธในเวลาเดียวกัน

อย่างที่รู้ นี่คือการหมุนเวียนพลังแห่งความตายของหลัวซิว ณ วินาทีที่เผชิญหน้ากัน ได้ทำลายลายเส้นชีวิตของเขา นี่จึงสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บจากกระดูกที่หักได้

จงใจโจมตีลายเส้นชีวิต คือวิธีการเฉพาะของพลังแห่งความเป็นตาย ในประเทศเทียนหวูที่เล็กเช่นนี้ แต่กลับไม่มีใครสามารถล่วงรู้ความลึกลับนี้ได้

“ปัง!”

เมื่อเห็นฝ่าเท้าของหลัวซิวเหยียบลงบนพื้นอย่างรุนแรง ร่างนั้นยืนขึ้นและกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ มุ่งไปทางเหมิงขวง

การสำนึกอัดแน่นแล้ว ท่ามกลางตัวหยั่งรู้ การสำนึกนั้นมีรูปร่างเหมือนกระแสน้ำวน หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งสวรรค์และโลก

ถึงแม้เขาจะยังไม่บรรลุถึงแดนปรมาจารย์ฝึกจิต แต่กลับสามารถครอบครองความสามารถทุกอย่างที่มีแค่ปรมาจารย์ฝึกจิตเท่านั้นที่จะมีได้

“ปัง! ปัง! ปัง! …”

ในระยะเวลาอันสั้น หลัวซิวกับเหมิงขวงต่อสู้กันด้วยร่างเนื้ออยู่กลางอากาศ

ในใจของเหมิงขวงรู้สึกหงุดหงิดใจถึงขีดสุด ร่างยุทธ์ขั้นสูงของตนนั้นเห็นได้ชัดว่าแข็งแกร่งกว่าชายหนุ่มชุดคลุมยาวดำตรงหน้ามากเพียงใด แต่ทุกครั้งที่ประมือกัน เขากลับได้รับบาดเจ็บอย่างไร้สาเหตุ กลับกันอีกฝ่ายกลับยิ่งสูงยิ่งแข็งแกร่ง ทำให้เขาถูกกดเป็นเบี้ยร่าง

“ยี่ซวน ไม่ลงมือหรือไร?”

เหมิงขวงตะโกนด้วยความโกรธ พลางหยิบขวานคู่จากข้างหลังมาถือไว้

ด้วยความทะนงตัวเขานั้น เดิมทีจะไม่ยอมร่วมมือกับยี่ซวนต่อสู้กับศัตรู แต่ในเวลานี้ศัตรูของเขาดูแปลกประหลาดและเอาชนะได้ยาก ทำให้เขาไม่มีทางเลือกให้ต้องขอความช่วยเหลือจากยี่ซวน

และในเวลานี้เอง หลัวซิวกลับล่าถอยไป ร่างกายเปลี่ยนเป็นลำแสง พุ่งเข้าไปภายในถ้ำ

เขาเข้าไปในถ้ำหิน ยื่นมือซ้ายออกมาโอบหญิงสาวชุดขาวที่บาดเจ็บสาหัสเข้าไว้ในอ้อมกอด ทันใดนั้นมือขวาก็ขว้ากระบี่ ตวัดดาบให้ทลายถ้ำให้เปิดออก จากนั้นจึงลอยตัวขึ้นไปบนฟ้า

ไม่ว่าจะเป็นยี่ซวนหรือเหมิงขวง หลัวซิวมั่นใจไม่ว่าคนไหนเขาก็เอาชนะได้

แต่ว่า ถ้าหากทั้งสองร่วมมือกัน คนหนึ่งเข้าประชิด อีกคนใช้วิชาค่ายกล หลัวซิวสงสัยว่าอัตราการชนะนั้นคงมีไม่มาก

อีกทั้งหญิงสาวชุดขาวก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้เข้าไม่สามารถออกไปฆ่าศัตรูได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นการล่าถอยจึงเป็นตัวเลือกที่ชาญฉลาด

“จะไปไหน!”