บทที่ 1821

สามารถพูดได้อย่างไม่ลังเลใจเลยว่าในบรรดาศิษย์ใจกลางทุกรุ่น การที่มีคนคนหนึ่งฝึกตนจนบรรลุถึงแดนจ้าวมหาเทพได้ในอนาคตนั้น ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมาก ๆ แล้ว

ประวัติของหอยอดอัมพรสืบทอดต่อกันมานับร้อยล้านปี แต่จำนวนผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพก็มีเพียงสิบกว่าท่านเท่านั้น

แต่ทว่าในเมื่อเป็นศิษย์ใจกลางของหอยอดอัมพร เช่นนั้นก็จะตายเสียเปล่าไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องสืบสวนสาเหตุการตายให้ชัดเจน

ผู้อาวุโสเฝ้าหอผู้นั้นนำม้วนหยกที่แตกสลายแล้วของเซียวเฟยขึ้นมา โคจรด้วยเคล็ดวิชาพิเศษ ซึ่งสามารถแสดงภาพเหตุการณ์ก่อนเสียชีวิตของเซียวเฟยออกมาได้ แล้วก็ข่าวคราวที่เซียวเฟยถ่ายทอดไว้ในม้วนหยกวิญญาณชีวีผ่านเศษซากวิญญาณ

“ผู้ที่สังหารข้ามีนามว่าซิวหลัว!”

ผู้อาวุโสเฝ้าหอหยิบม้วนหยกขึ้นมา เสียงที่เปี่ยมล้นไปด้วยความโกรธแค้นและไม่ยอมดังก้องอยู่ข้างหู

ถัดจากนั้นหลังจากผู้อาวุโสเฝ้าหอร่ายเคล็ดวิชาแล้ว ภาพเหตุการณ์หนึ่งก็ถูกแสดงออกมา ซึ่งเป็นช่วงที่เซียวเฟยประมือกับหลัวซิวตั้งแต่ต้นจนจบนั่นเอง

……

สภาพจิตใจของหงเฟยยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว หลังจากที่กลับมาจากงานประมูลดาราจันทรานางก็กลับมาถึงที่พัก สำนักเซียนเทียนหยุนก็มีกิจการของตัวเองอยู่ภายในเมืองแห่งนี้เช่นกัน

อยู่ภายในห้องพักของตนเอง นางเขม็งมองลูกแก้วลูกหนึ่งที่อยู่บนมือด้วยแววตาที่สับสน ภายในลูกแก้วมีเปลวไฟสีทองผนึกอยู่หนึ่งดวง

ไม่รู้เพราะเหตุใด ราวกับเงาร่างของชายหนุ่มผู้มีนามว่าซิวหลัวนั่นได้ประทับอยู่ในสมองของตัวเองแล้ว สลัดอย่างไรก็สลัดไม่ออก

“คุณหนู เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก ก่อนจะมีคนใช้สาวคนหนึ่งบุกเข้ามาอย่างร้อนรน

“ท่านชายเซียวตายแล้วเจ้าค่ะ!”

“ว่าอย่างไรนะ?”

หงเฟยดึงสติกลับมา เมื่อได้ยินข่าวคราวดังกล่าว นางจึงรู้สึกตะลึงเล็กน้อย ทว่าความรู้สึกในใจกลับมีไม่มากนัก