บทที่ 1822

เทพธิดาเซี่ยหานผงกหัว สายตาร่วงลงบนตัวหงเฟย “หงเฟย เจ้าก็น่าจะทราบการตายของเซียวเฟยแล้ว ผู้ที่สังหารเซียวเฟยมีนามว่าซิวหลัว เจ้ารู้จักมันหรือไม่?”

สำหรับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในงานประมูลดาราจันทราหลิวเซี่ยหานสามารถรับรู้ได้ง่ายดั่งปอกกล้วยเข้าปากอยู่แล้ว ชายหนุ่มที่แทนตนเองว่าซิวหลัวนั่น ทำให้นางนึกโยงถึงหลัวซิวภายในเสี้ยววินาที

แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้นางคิดไม่ถึงคือ เมื่อหลายปีก่อนคนดังกล่าวยังเป็นเพียงมดตัวจ้อยแดนเทพมารตัวหนึ่งในโลกามนุษย์อยู่เลย นี่เพิ่งผ่านไปแค่กี่ปีเอง ไม่นึกเลยว่าจะมาถึงมหาโลกายอดอัมพรอย่างนั้นหรือ และยิ่งมีศักยภาพที่เทียบเท่ามกุฎเทพด้วย?

การที่เซียวเฟยนั่นสามารถกลายเป็นศิษย์ใจกลางของหอยอดอัมพรได้นั้น เขาไม่มีทางเป็นผู้ที่ไร้ความสามารถอยู่แล้ว หากไม่มีศักยภาพระดับมกุฎเทพ ต้องไม่สามารถสังหารเขาได้แน่นอน

มาตรแม้นจะรู้ว่าเศษใจแห่งศุภรมีความสามารถในการลดเวลา ทำให้ลงแรงในการฝึกตนน้อยและได้ผลคุ้มค่า แต่ก็ไม่ควรรวดเร็วจนไร้เหตุผลเช่นนี้แน่นอน

นี่จึงทำให้หลิวเซี่ยหานรู้สึกสนใจในตัวหลัวซิวมากยิ่งขึ้น นางสันนิษฐานว่าบนตัวฝ่ายตรงข้ามอาจจะมีความลับที่ตนไม่ทราบซ่อนอยู่ก็เป็นได้

แต่ทว่าวินาทีนี้สิ่งที่ทำให้หลิวเซี่ยหานเป็นห่วงมากที่สุดก็คือ หงเฟยทราบตัวตนของหลัวซิวและตัวตนของตัวนางเองหรือยัง?

หลิวเซี่ยหานค่อนข้างใส่ใจในตัวหงเฟยเลย เนื่องจากนางมองเห็นศักยภาพบนตัวหงเฟย ซึ่งมีประโยชน์ต่อแผนการในอนาคตของตัวเองมาก ๆ

เมื่อได้ยินคำสอบถามของอาจารย์ หงเฟยจึงรีบนำเรื่องราวที่เกิดขึ้นในงานประมูลดาราจันทราบอกเล่าออกมา ไม่ได้ปิดบังแต่อย่างใด

“ข้าไม่รู้จักเขาเจ้าค่ะ และไม่ทราบเช่นกันว่าเหตุใดเขาถึงต้องถามคำถามเหล่านี้กับข้า”หงเฟยตอบกลับ

“มันถามว่าเจ้ารู้จักเหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่หรือไม่อย่างนั้นหรือ?”หลิวเซี่ยหานหรี่ดวงตาที่โฉบเฉี่ยวนั่นลง

หงเฟยพยักหน้า นางที่สูญเสียความทรงจำไปแล้ว ไม่ทราบแต่อย่างใดว่าการทำเช่นนี้จะสร้างปัญหาที่หนักหน่วงต่อหลัวซิวมากเพียงใด

“อย่างไรเสียระหว่างเจ้าและเซียวเฟยก็มีการหมั้นกันแล้ว ในเมื่อคนดังกล่าวสังหารเซียวเฟย สำนักเซียนเทียนหยุนของเราก็จะไม่มีทางนิ่งดูดาย”

หลิวเซี่ยหานอมยิ้ม “ท่านฉี ช่วงเวลานี้เจ้าคอยอยู่ข้างกายหงเฟยด้วย ให้การสนับสนุนนางเพื่อจับกุมตัวผู้มีนามว่าซิวหลัวนั่นกลับมา!”

“ขอรับ!”