บทที่ 1918

นางทราบอยู่ว่าศิษย์พี่ของตัวเองดูเป็นราชาเทพขั้น 7 แต่แท้จริงแล้วผลการฝึกตนของเขาเป็นเพียงเทพฟ้าขั้น 7 ศักยภาพที่แท้จริงเกะกะระรานถึงระดับใดกันแน่นั้น อย่าว่าแต่นางเลย มาตรแม้นว่าเป็นท่านปู่นาง หรืออาจารย์ของศิษย์พี่ท่านนี้ก็ยังดูไม่ออกเลย

ในอดีตนางมีความรู้สึกเช่นนี้ไม่ค่อยมากนัก แต่หลังจากที่ผลการฝึกตนบรรลุถึงมกุฎเทพแล้ว จิตญินจึงว่องไวและเฉียบแหลมมากยิ่งขึ้น ทำให้นางสามารถสัมผัสออร่าของความอันตรายได้จากตัวศิษย์พี่ท่านนี้

ซึ่งเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? หมายความว่าแม้แต่พรสวรรค์ของนางที่ปัจจุบันบรรลุถึงแดนมกุฎเทพแล้ว ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของศิษย์พี่หลัว

“พอแล้วยัยหนู เลิกสรรเสริญเยินยอศิษย์พี่ได้แล้ว ไปตั้งใจปิดขังทำผลการฝึกตนให้มั่นคงแข็งแรงเถอะ”หลัวซิวปัดมือพลางพูด: “ข้ากลั่นยาบางอย่างไว้ให้เจ้า ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เจ้าปรับผลการฝึกตนให้มั่นคงแข็งแรงอยู่ในแดนมกุฎเทพขั้น 1 ได้ภายในระยะเวลาสิบวัน คอยหลังจากที่กลับไปแล้วค่อยให้อาจารย์กลั่นยาที่ใช้สำหรับการฝึกตนให้เจ้า ยาหนึ่งเม็ดที่ท่านกลั่นเพียงพอที่จะเท่ากับยาสองสามเม็ดที่ข้ากลั่นแล้ว”

หลังจากเหตุการณ์ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธผ่านพ้นไปแล้ว หลัวซิวและจีเสี่ยวจื่อก็สุขสบายไปอีกระยะหนึ่ง

แต่ทว่าวันชื่นคืนสุขไม่ยั่งยืน จู่ ๆ ก็มีข่าวคราวหนึ่งแพร่งพรายบนดวงดาวนับร้อยตรงเขตพื้นที่ศูนย์กลางของแดนเทวนิรันกาล

หินนิรันดร์ปรากฏแล้ว!

เดิมทีครั้งแรกที่ได้ยินหินนิรันดร์ หลัวซิวคิดว่ามันคือก้อนหินก้อนหนึ่ง ต่อมาก็เป็นจีเสวียนคงที่อธิบายให้เขาฟัง แม้หินนิรันดร์จะเป็นก้อนหินก้อนหนึ่ง แต่ทว่ามันกลับไม่ใช่ก้อนหินธรรมดาทั่วไป แต่เป็นหินทิพย์ก้อนหนึ่ง!

หินทิพย์ที่หมายถึงนั้นก็คือก้อนหินที่กำเนิดธาตุทิพย์ กลายเป็นนิรันกาล

มหาจักรพรรดิยุทธ์ในยุคสมัยหนึ่งหยิ่งยโสตั้งแต่โบราณจวบจนปัจจุบัน เป็นผู้ไร้เทียมทานในมหาโลกาพันสาม ทว่ากลับสามารถคงอยู่ได้ร้อยล้านปี สุดท้ายก็ต้องนั่งฌานละสังขารหายเข้าไปในกลีบเมฆ

แต่ก้อนหินก้อนหนึ่งที่กำเนิดธาตุทิพย์กลับกลายเป็นนิรันกาล อยู่เคียงคู่ฟ้าดินคงอยู่ชั่วนิรันดร

เรื่องเล่าในตำนานเล่ากันว่ามีความเร้นลับของการมีชีวิตคงอยู่ชั่วนิรันดรแฝงซ่อนอยู่ใน​หินนิรันดร์ ในสมบัติทั้งสามชิ้นที่อยู่ในแดนเทวแห่งนี้ มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่ทำให้ผู้แข็งแกร่งที่นับไม่ถ้วนต้องการมากที่สุด!

“กฎชีวิต……”