บทที่ 1919

ดังนั้นหยุนเทียนหยูถึงได้อยากโค่นล้มหลัวซิว เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าพรสวรรค์ของเขาเป็นอันดับหนึ่งของมหาโลกายอดอัมพรอย่างไร้ข้อกังขา

“แพ้ไม่เป็นหรือ?”หลัวซิวเบะปาก พร้อมทำหน้าเย้ยหยัน

จีเสวียนคงเคยบอกแล้วว่ามีบ่วงแค้นต่อหอยอดอัมพร ดังนั้นจึงบอกกับหลัวซิวว่าหากพบเจอลูกศิษย์ของหอยอดอัมพรในแดนเทวนิรันกาลไม่จำเป็นต้องออมมือ ยิ่งกว่านั้นคือฝ่ายตรงข้ามยังรนมาถึงที่เอง หลัวซิวจึงไม่มีทางเกรงใจอยู่แล้ว

“เจ้าคือจีเสี่ยวจื่อ? เจ้าเข้ามาในจีเสี่ยวจื่อได้อย่างไร?”ทันใดนั้นเอง ตวนมู่ชางก็สังเกตเห็นจีเสี่ยวจื่อที่อยู่ข้างกายหลัวซิว จึงอดไม่ได้ที่จะอุทานอย่างตะลึง

เมื่อพูดคำพูดดังกล่าวออกมา สีหน้าของพวกหยุนเทียนหยูก็ดูแปลกใจเช่นกัน

เมื่อนั้นเหล่าผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพหลายท่านร่วมกันใช้ค่ายกลและวัตถุดิบล้ำค่าต่าง ๆ เพื่อทะลวงปราการดาราและส่งพวกเขาทั้งสิบคนเข้ามาจริง ๆ ซึ่งในจำนวนทั้งหมดไม่มีจีเสี่ยวจื่อ

แต่วินาทีนี้จีเสี่ยวจื่อกลับปรากฏตัวที่นี่ แล้วนี่มันเรื่องอะไรกันอีก?

หยุนเทียนหยูและตวนมู่ชางสบตากันครั้งหนึ่ง หากสามารถพาผู้อื่นเข้ามาโดยมองข้ามกฎระเบียบละก็ เช่นนั้นก็สามารถพายอดฝีมือเข้ามาได้มากกว่านี้เลยมิใช่หรือ?

“จัดการมันซะ!”

หยุนเทียนหยูเบื่อที่จะคำนึงถึงเรื่องหนังหน้าอะไรอีกแล้ว ตะคอกเสียงดังลั่นคำหนึ่ง ก่อนจะให้ตวนมู่ชางและคนอื่น ๆ ลงมือพร้อมกัน

“ปล่อยมันให้ข้าจัดการเอง พวกเจ้าไปจัดการจีเสี่ยวจื่อ”หยุนเทียนหยูตะคอกเสียงดังลั่นคำหนึ่ง มือใหญ่สีเขียวข้างหนึ่งพุ่งไปจับหลัวซิว

“เวิง!”

และในเวลานี้เอง จีเสี่ยวจื่อก็หยิบกระบี่ยุทธ์ออกมาหนึ่งเล่ม มีเปลวไฟลอยวนเป็นเกลียวอยู่บนกระบี่ แล้วผ่าสับไปทางมือใหญ่สีเขียวของหยุนเทียนหยูโดยตรง

“แดนมกุฎเทพ กฎเพลิงอัคคีขั้น 6!?”หยุนเทียนหยูชะงักเล็กน้อย เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเขานึกไม่ถึงว่าผลการฝึกตนของจีเสี่ยวจื่อจะถึงมกุฎเทพแล้ว