บทที่ 2109

ทันใดนั้นเองรูม่านตาเขาก็หดลง มองเห็นหินอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่ลอยขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่ในห้วงดารา ซึ่งพบเจอหินอุกกาบาตประเภทนี้ในห้วงดาราได้บ่อยมาก ๆ และสาเหตุที่หินอุกกาบาตลูกนี้ดึงดูดความสนใจของหลัวซิวได้นั้น เป็นเพราะเขามองเห็นเงาดำร่างหนึ่งบนหินอุกกาบาต

ชุดสีเขียวล้วน มีท่าทางทะนงตัวสันโดษอยู่ในโลก ซึ่งคนดังกล่าวก็คือคนชุดเขียวที่ถูกเขาปลุกตื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ณ สนามรถโบราณนอกโลกาดาราอุดร!

คนชุดเขียวคนนี้ลึกลับมาก ๆ อดีตมีครั้งหนึ่งที่หลัวซิวเคยคิดว่าคนชุดเขียวคือคนคนหนึ่งที่เขารู้จักในภพชาติใดพบชาติหนึ่ง

เนื่องจากคนชุดเขียวเคยบอกกับเขาว่าผู้แข็งแกร่งในอดีตอย่างเจ้าก็ดับสลายสูญสิ้นแล้ว……

หลัวซิวควบคุมเรือรบทองคำให้จอดลง ก่อนจะกระโดดขึ้นฟ้า ทะลุไปมาอยู่ในห้วงดาราจักรวาล มุ่งหน้าตรงไปยังหินอุกกาบาตที่คนชุดเขียวยืนอยู่

จีเสี่ยวจื่อสตรีทั้งสามนางไม่ได้ตามไปด้วย แค่มองกิริยาท่าทางของเขาอย่างรู้สึกแปลกใจ เนื่องจากหลัวซิวมองเห็นคนชุดเขียวบนหินอุกกาบาตนั่น ทว่าจีเสี่ยวจื่อสตรีทั้งสามนางกลับมองไม่เห็นอะไรเลย

หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง หลัวซิวก็มาถึงบนหินอุกกาบาต แล้วเขม็งมองเงาหลังของคนชุดเขียว

เงาหลังของเขาเปล่าเปลี่ยวและโดดเดี่ยว ราวกับว่าในดาราจักรวาลที่กว้างใหญ่อย่างไร้ขอบเขตนี้ มีเพียงเขาที่เดินอยู่บนวิถีใหญ่คนเดียว โดดเดี่ยวเดียวดาย เปล่าเปลี่ยวไร้ที่พึ่ง

ทันใดนั้นเองคนชุดเขียวก็ถอนหายใจเฮือกยาว เขาค่อย ๆ หันหลังกลับมา สายตาร่วงลงบนตัวหลัวซิว

หลัวซิวอ้าปากกำลังจะพูดบางอย่าง ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปากพูด กลับพบว่าคนชุดเขียวยกมือขึ้นมาแล้วขยำมือทีหนึ่ง รังสีดาบที่แฝงอยู่ภายในร่างกายก็บินออกมาจนเสียงดังชิ่ว ก่อนจะร่วงลงบนมือคนชุดเขียว

เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ลูกตาดำของหลัวซิวก็ดูเข้มงวดขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาเข้าใจความแข็งแกร่งของรังสีดาบนี้อย่างลึกซึ้งเลยล่ะ แต่คนดังกล่าวกลับสามารถกำไว้ในมือได้อย่างง่ายดาย แล้วคนชุดเขียวแข็งแกร่งมากเพียงใดกันแน่?

คนชุดเขียวเขม็งมองรังสีดาบที่อยู่บนมือ มีความรู้สึกที่หวนรำลึกถึงอดีตทะลุออกมาจากดวงตาที่ลึกซึ้งคู่นั้น

ราวกับเขากำลังหวนรำลึกและเหมือนกำลังเหม่อลอย หลังจากผ่านไปนานมาก เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองหลัวซิว เสมือนสามารถมองทะลุความคิดในใจเขาได้ยังไงอย่างนั้น

“เจ้าคิดว่าข้าแข็งแกร่งมากเลยหรือ?”คนชุดเขียวยกมือขึ้นมาโบกทีหนึ่ง เบาะนั่งทรงกลมสองใบจึงปรากฏตรงหน้าหลัวซิว