บทที่ 2231

ในขณะนี้ หญิงชุดกระโปรงฟ้าก็ได้พาเหยียนซีโรว่หนีเข้าไปยังส่วนลึกของเทือกเขาลั่วหยุนแล้ว ตลอดทางที่บินหนีออกมานี้ นางขับเคลื่อนผลการฝึกตนเต็มกำลัง รวมกับอาการบาดเจ็บที่ยังไม่ฟื้นฟู สีหน้าซีดเผือดจนถึงขีดสุด ลมหายใจผิดปกติ

“ท่านพี่หนิง ท่านไม่ต้องห่วงข้าแล้ว ถ้าหากไม่มีข้าคอยถ่วงขาท่านไว้ ด้วยพลังของท่านก็อาจจะสามารถหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย” เมื่อรับรู้ถึงความผิดปกติของหญิงชุดกระโปรงฟ้าออร่า เหยียนซีโรว่พูดกล่าวเพราะไม่อาจทนได้อีกต่อไป

“เจ้าเด็กโง่ เจ้าพูดสิ่งใดออกมา? ในครั้งแรกที่ข้าพบกับเจ้าก็รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนเก่าแก่ อีกทั้งเจ้ายังมีบุญคุณที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ แล้วพี่จะทอดทิ้งเจ้าไปได้อย่างไรกัน?” หญิงชุดกระโปรงฟ้าส่ายศีรษะไปมาด้วยท่าทีที่เด็ดเดี่ยว

ในตอนนั้น นางได้มายังมหาโลกายอดอัมพรโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ในตอนนั้นร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส ความตายอยู่เพียงแค่เอื้อมมือ ถ้าหากได้พบกับคนที่มีจิตใจต่ำช้า แม้ว่าจะเป็นแค่เพียงเทพมารธรรมดาทั่วไป นางก็ไม่อาจมีเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านได้ เป็นจุดจบที่ไม่ต้องคาดเดาก็สามารถรู้ได้

นางรู้สึกว่าตนเองโชคดีอย่างมากที่ในตอนนั้นคนที่ตนได้พบเจอเป็นคนแรกคือเหยียนซีโรว่ นางเป็นคนที่จิตใจงดงาม ไม่เคยเกิดความประสงค์ร้ายใดใดต่อนางสักครั้ง ดูแลนางเป็นเวลาเนิ่นนาน นี่จึงทำให้นางเกิดความปลอดภัย และค่อย ๆ ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้

อย่างไรก็ตาม อาการบาดเจ็บของนางถึงแม้จะฟื้นฟูขึ้นแล้ว แต่กลับเป็นเพราะเหตุผลบางประการส่งผลกระทบให้แดนผลการฝึกตนตกต่ำลง เหลือเพียงแค่ผลการฝึกตนมกุฎเทพขั้นสูง

ในวันนี้ก็ยังได้รับบาดเจ็บเพิ่มขึ้นอีก บาดแผลใหม่ซ้ำลงบนบาดแผลเก่า สถาการณ์ของนางในตอนนี้ไม่มั่นคงอย่างมาก ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลย

“เฮอะ ๆ ช่างเป็นความรักของพี่น้องที่น่าประทับใจเสียจริง แต่น่าเสียดายที่พวกเจ้าทั้งสองไม่ว่าใครก็ตาม ล้วนแต่ไร้โอกาสที่จะหลบหนีไปได้อยู่แล้ว”

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเยือกเย็นก็ดังขึ้นมา ตามมาด้วยการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงของอนัตตา ร่างของเจ้าเมืองเทียนหยุนปรากฏขึ้น ทิ้งตัวลงมาจากที่สูงเบื้องบน ก้มมองหญิงชุดกระโปรงฟ้าและเหยียนซีโรว่ทั้งสองคนด้วยสายตาเย็นชา

เมื่อเห็นการปรากฏตัวขึ้นของเจ้าเมืองเทียนหยุน สีหน้าของหญิงชุดกระโปรงฟ้าก็พลันขาวซีดขึ้นมาทันที จิตใจของเหยียนซีโรว่ก็พลันตื่นตะหนกขึ้นมาทันที ความยิ่งใหญ่ของเจ้าเมืองเทียนหยุน นางเคยเห็นมากับตา ผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพช่วงปลาย ไม่ว่าจะเป็นเมื่อชาติก่อนหรือในชาตินี้ สำหรับนางแล้วนั้นเป็นการดำรงอยู่ที่ไกลเกินเอื้อม