บทที่ 2232

การเป็นผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพช่วงปลาย จำเป็นต้องมีสองเงื่อนไข ประการที่หนึ่งคือต้องสั่งสมผลการฝึกตนจนบรรลุถึงจ้าวมหาเทพขั้นเจ็ด ประการที่สองคือแดนกฎบรรลุถึงขั้นที่เก้า

เจ้าเมืองเทียนหยุนฝึกตนกฎธาตุทอง กฎธาตุทองขั้นที่เก้ามีพลังการโจมตีที่แข็งแกร่งอย่างมาก เรียกได้ว่าเป็นผู้องอาจท่ามกลางแดนที่เทียบเท่ากัน

ฝ่ามือขนาดใหญ่กลางออก แสงสีทองส่องประกาย ผืนฟ้าถูกบดบัง ราวกับว่ามือใหญ่นี้ได้กลายเป็นท้องฟ้าไปแล้ว

หญิงชุดกระโปรงฟ้ากรีดร้องออกมา จากนั้นก็โคจรผลการฝึกตน แต่เดิมนางก็บาดเจ็บอยู่แล้ว ครั้งนี้ยังกระทบไปถึงบาดแผลเก่าอีกครั้ง พลังที่เหลืออยู่นั้นมีอยู่ไม่มีแล้ว ต่อให้จะออกแรงต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมดในเวลานี้ แต่กลับเกินต้านลิขิตสวรรค์ เหมือนมดที่พยายามจะทำให้ต้นไม้สั่นไหว

แต่ต่อให้ต้องตาย นางก็จะไม่มีทางหยุดต่อต้านและยอมแพ้เป็นแน่

“ซวบ!”

ในเวลานี้เอง เสียงระเบิดบาดหูดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วอนัตตา ลำแสงศรเทวะขนาดเท่าเสาวิหารมากมายเจิดจ้าดุจดาราที่ตกลงมาจากท้องฟ้า ก็พลันปรากฏขึ้นในทันที

ปัง!

เพียงชั่วพริบตา แสงแห่งศรเทวะที่ส่องประกายระยิบระยับก็พุ่งเข้าไปปะทะกับฝ่ามือใหญ่ของเจ้าเมืองเทียนหยุน ภายใต้การกดขี่ของฝ่ามือสีทอง แสงแห่งศรเทวะส่งเสียงแกรกดังขึ้นมา แสงที่เจิดจ้าค่อย ๆ ริบรี่ลง ราวกับว่ากำลังจะแตกสลาย

ซวบ!

วินาทีนั้น แสงแห่งศรเทวะลำแสงที่สองก็ลอยเข้ามา แสงศรทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถทำลายล้างฟ้าดินได้ก็ระเบิดขึ้น

ท้องฟ้าแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับบานกระจกขนาดใหญ่ที่แตกร้าว แสงศรทั้งสองลำแสงดับไปแล้ว แต่ฝ่ามือสีทอง ก็ถูกพลังงานมหาศาลนั้นจนระเบิดไปด้วยเช่นกัน

“ผู้ใด!”

ฝ่ามือสีทองถูกโจมตี เจ้าเมืองเทียนหยุนถอยหลังกลางอากาศไปสองก้าว สีหน้าพลันเคร่งเครียดขึ้นทันที สายตาของเขากวาดไปยังท้องฟ้าอันไกลโพ้นอย่างเย็นชา

ที่แห่งนั้น ร่างหนึ่งในชุดคลุมสีดำยืนอยู่อย่างภาคภูมิ ในมือถือคันธนูใหญ่สีม่วงทองอยู่หนึ่งคัน