บทที่ 2312

เป็นหมอกสีดำเหมือนกัน และมีออร่าของความตายแฝงซ่อนอยู่เหมือนกัน แต่หมอกดำในสถานฌาปนนภาสวรรค์กลับแตกต่างจากหมอกดำในวังเทียนหมิง

หมอกดำที่อยู่บริเวณวังเทียนหมิง คือชี่ทมิฬจิ่วโยวที่มหาจักรพรรดิ์ยุทธ์แห่งนรกภูมิทิ้งไว้ ส่วนหมอกดำในสถานฌาปนนภาสวรรค์กลับเป็นชี่มรณะบริสุทธิ์ประเภทหนึ่ง

ชี่มรณะประเภทนี้จะก่อตัวขึ้นมาก็ต่อเมื่ออสูรจิตมรณะ อสูรจิตที่มรณะยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ชี่มรณะที่เกิดขึ้นก็จะทรงพลังมากเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไปนานวัน ถึงจะประกอบเป็นสถานฌาปนนภาสวรรค์นี่

ชี่มรณะเหล่านี้ผนึกรวมกันอยู่ที่นี่ จากการวิวัฒนาการของกาลเวลาอันยาวนาน ทำให้กำเนิดสิ่งต่าง ๆ ที่อันตรายและน่ากลัว ยกตัวอย่างเช่นญาณโหด วิญญาณหรือค่ายกลพรสวรรค์ต้องห้าม

ภายใต้ผลกระทบจากชี่มรณะ วิญญาณตัวสำนึกก็จะถูกกดอัดอย่างมากเช่นกัน ในส่วนของวิสัยทัศน์ที่ตาเปล่าสามารถมองเห็นได้นั้น กลับมีไม่ถึงสิบเมตรเลยด้วยซ้ำ

“สถานที่ดังกล่าวเก่าแก่มาก ๆ เลยนะ”ทันทีที่เดินเข้ามา ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนก็ต้องขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ แม้เขาจะมาจากโลกมหาศักดิ์ แต่กลับทราบพวกประวัติที่เก่าแก่มาก ๆ ไม่มาก อย่างไรเสียระดับขั้นของเขาก็ต่ำเกินไป มีผลการฝึกตนแค่เทพมารระดับสามเท่านั้น

“เก่าแก่มากจริง ๆ ดูท่ามันเป็นสถานที่ที่ตกทอดมาจากยุคไท่ชู การที่โบราณสถานตั้งอยู่ที่นี่นั้น ก็ถือว่าสมเหตุสมผลอยู่”ชีชีก็พยักหน้าพลางพูดเช่นกัน

“ฌาปนนภาสวรรค์น่ะหรือ……”

หลัวซิวไม่ได้พูดอะไรเลย แค่รู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อย

ประวัติของยุคไท่ชูหายสาบสูญไปจากสายน้ำแห่งกาลเวลาตั้งนานแล้ว เมื่อปีนั้นครั้นเมื่ออยู่ในวังดับฟ้าของสรรพมหาโลกา เขามองเห็นศิลาจารึกแท่งหนึ่ง ซึ่งด้านบนเขียนว่าสวรรค์ผนึกปีศาจ ปีศาจสยบสวรรค์ สยบ 12 สวรรค์!

หลัวซิวไม่ค่อยเข้าใจคำพูดดังกล่าว แต่อ้างอิงจากสิ่งที่เขาทราบในยุคสมัยของไท่ซ่างฉิง เมื่อนำทุกอย่างเชื่อมเข้าด้วยกันแล้ว ก็เข้าใจได้เช่นกันว่าในยุคของไท่ชู สวรรค์ก็คือเทพเพียงหนึ่งเดียว ยึดกุมชะตาชีวิตของทุกสรรพสิ่ง และผู้ที่ต่อต้านสวรรค์ก็ล้วนเป็นปีศาจ!

สำหรับอสูรจิตที่บังอาจต่อต้านตนเองนั้น หากกำจัดได้สวรรค์ก็ต้องกำจัดทิ้งเป็นธรรมดาอยู่แล้ว และมีปีศาจบางส่วนที่ร่างกายเกะกะระรานถึงขีดสุด แม้แต่สวรรค์เองก็ยากที่จะสังหาร จึงทำได้เพียงผนึกปีศาจเหล่านั้นเอาไว้!