บทที่ 2313

ยิ่งกว่านั้นคือวินาทีนี้ หลัวซิวเริ่มมีความรู้สึกสงสัยอย่างหนึ่งแล้วว่า ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนก็น่าจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าในสถานฌาปนนภาสวรรค์นี้มีโบราณสถานเทพมารไท่ชู

“ไม่มีปัญหา”หลัวซิวตอบกลับโดยไม่ปฏิเสธ ไม่ว่าจุดประสงค์ของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนจะคืออะไรกันแน่ หลัวซิวรู้สึกว่าตัวเองก็ต้องระมัดระวังหน่อย จะได้หลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกผู้อื่นหลอกต้ม

ทั้งสามคนมุ่งหน้าเดินไปข้างหน้า มีญาณโหดปรากฏบ้างเป็นครั้งคราว แล้วคํารามเพื่อโจมวิญญาณหยั่งรู้ การโจมตีวิญญาณของญาณโหดนั้นน่ากลัวมาก ๆ มาตรแม้นว่าเป็นผู้แข็งแกร่งแดนจ้าวมหาเทพ หากไม่มีอุบายที่เพียงพอสำหรับการเตรียมป้องกันละก็ มีโอกาสที่ตัวหยั่งรู้จะแตกสลาย จนวิญญาณดับธรรมะสิ้น

ในส่วนของคนจากทั้งห้ากองกำลังใหญ่ที่เดินทางเข้ามาก่อนนั้น บัดนี้มองไม่เห็นเงาร่างของพวกเขาตั้งนานแล้ว บางทีพวกเขาอาจจะเข้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของสถานฌาปนนภาสวรรค์แล้ว อย่างไรเสียนั่นก็เป็นกองกำลังที่มีผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเทพหลายคน อีกทั้งยังมีศัสตราวุธระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ติดตัวด้วย

นอกเหนือจากญาณโหดแล้ว ยังมีวิญญาณ วิญญาณนั้นได้หลอมรวมเข้ากับหมอกดำจนเป็นหนึ่งเดียวกัน ทำให้ตัวสำนึกไม่สามารถแผ่สำรวจถึงตัวพวกมัน มันจะประชิดใกล้ผู้ที่บุกเข้ามาในสถานฌาปนนภาสวรรค์โดยไม่ให้ซุ่มให้เสียง และสิงร่างเจ้ากะทันหัน ขณะที่เจ้าไม่ทันได้ระวังตัว แล้วดูดกลืนวิญญาณดั้งเดิมของเจ้า

ภายในเวลาสั้น ๆ หลัวซิวก็มองเห็นศพของผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพหลายร่าง มีคนที่มีเลือดไหลออกมาจากช่องทั้งเจ็ด ตัวหยั่งรู้แตกสลาย ซึ่งถูกญาณโหดสังหาร และมีบางส่วนที่ผิวหนังแห้งเหี่ยว วิญญาณดับสลายสูญสิ้น ถูกวิญญาณดูดกลืนวิญญาณดั้งเดิม

“ไสหัวไป!”

หลัวซิวตะคอกเสียงดังลั่น รัศมีเทวสีทองผนึกรวมกันบนตัวเขา ขับให้เขาดูเหมือนเทพเจ้าผู้สูงส่งองค์หนึ่ง อำนาจที่น่าเกรงขามมโหฬารพันลึก

เขาใช้หมื่นจักรวาลไร้รูปวิวัฒนาการกฎชีวิต ซึ่งสามารถปราบปรามญาณโหดและวิญญาณที่ถูกหล่อเลี้ยงมาจากชี่มรณะได้พอดี ภายใต้การสาดส่องจากแสงสว่างอันโชติช่วงของกฎชีวิต ภูตมารทั้งปวงล้วนหลบหลีก เดินทางข้ามผ่านไปได้อย่างราบรื่น