บทที่ 2437

เมื่อปีนั้นครั้นเมื่อใช้อภินิหารรวมร่างครั้งแรกในแท่นบูชาเทพมาร ผลการฝึกตนของหลัวซิวถูกยกระดับถึงแดนจ้าวมหาเทพขั้น 2 แค่อาศัยอานุภาพแห่งกระบี่ร่องฟ้า ทำให้เขามีกำลังรบที่สามารถข้ามขั้นสังหารจักรพรรดิเทพ

ปัจจุบัน ผลการฝึกตนของเขายกระดับถึงแดนเทพขั้น 6 แล้ว หลังจากดูดซับพลังของอสูรดูดจิต ผลการฝึกตนของเขาก็พุ่งขึ้นไปถึงจ้าวมหาเทพขั้น 4 อย่างรวดเร็ว!

ตู้มม!

พลังออร่าที่มากมายมหาศาลม้วนซัดท้องฟ้า อนัตตาดับสลาย แล้วแตกออกเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่ มีเปลวแสงลุกโชนรอบกายหลัวซิว เหมือนดั่งเทพสงครามองค์หนึ่งที่ฟื้นตื่นขึ้นมา

ชัวะ!

แสงกระบี่ที่แวววาวจับตาฟาดฟันออกไป แสงกระบี่และกระดูกมือของมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิพุ่งชนกันกลางอากาศที่ว่างเปล่า จนมีมรสุมกฎที่บ้าระห่ำถึงขีดสุดระเบิดออกมา

โครมคราม……

พลังกฎที่บ้าระห่ำม้วนซัดไปทั่วทุกสารทิศ ปริภูมิถูกกดอัดจนแหลกสลายแล้วว่างเปล่าไปเลย ทำให้สนามรบที่ทั้งสองกำลังอยู่กลายเป็นสุญญากาศสีดำภายในพริบตา

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิคาดไม่ถึงแน่นอนว่ากำลังรบของตนฟื้นฟูกลับมารุ่งโรจน์แล้ว แต่หลัวซิวยังสามารถต้านทานการโจมตีของเขาได้ ต่อให้เขาใช้ปราณกระบี่ที่เคยจัดการตนเมื่อปีนั้น มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิรู้ตัวเองดีอยู่ว่าเมื่ออาศัยอุบาย ณ ปัจจุบันของตนแล้วก็สามารถต้านทานได้อยู่ ทว่าสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกแปลกใจคือหลัวซิวไม่ได้ใช้ปราณกระบี่ประเภทนั้น ก็สามารถต้านทานการโจมตีของเขาได้แล้ว

นี่จึงทำให้จิตใจมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิตะลึงและสงสัยอย่างยิ่ง เขาเข้าใจดีมาก ๆ ว่าจากศักยภาพ ณ ปัจจุบันของตน แม้นมองในมุมโลกมหาศักดิ์ทั้งแปด ก็เป็นผู้แข็งแกร่งเทพมารระดับหกอยู่ ยิ่งกว่านั้นคือเทพมารระดับหกจำนวนมากในโลกมหาศักดิ์ทั้งแปดยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตัวเองด้วย หลัวซิวนี่คือตัวประหลาดอะไรกันแน่ ถึงขั้นมีอุบายเช่นนี้ด้วยหรือ?

ทุกอย่างไม่ค่อยต่างอะไรจากการคาดเดาของหลัวซิวมากเท่าไหร่นัก มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิเคยเข้าไปในวังเทียนหมิงตั้งแต่หลายร้อยล้านปีก่อนแล้ว และเขาก็คิดว่าภายในวังเทียนหมิงมีโชคโอกาสที่น่าทึ่งคงอยู่ แต่เพิ่งเข้าไปได้ไม่นาน ก็ถูกเสี้ยวปณิธานของชางเทียนหมิงที่อยู่ภายในยับยั้ง

ชางเทียนหมิงคือสวรรค์องค์หนึ่งในยุคไท่ชู มาตรแม้นว่าเป็นเสี้ยวปณิธานหนึ่งที่อ่อนแอ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถต้านทานได้