บทที่ 2438

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนเลยว่าศักยภาพของหลัวซิวแข็งแกร่งกว่าอดีตมาก ๆ โดยเฉพาะพลังอมตะที่เขาปลดปล่อยออกมา ณ วินาทีนี้ ถึงขั้นมีออร่าลาง ๆ ที่ทำให้จักรวาลฟ้าดินยังระทึกหวาดกลัว

“โลงเทว!”

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิยกมือโบกทีหนึ่ง โลงเทวทองสัมฤทธิ์ก็บินออกมาจากร่างกายเขา

เมื่อพบเห็นโลงเทวใบนี้อีกครั้ง หลัวซิวก็เข้าใจสักทีว่าเหตุใดเขาจึงรู้สึกว่าออร่าของโลงเทวใบนี้ถึงคล้ายคลึงกับออร่าโลงเทวฌาปนนภาสวรรค์มากเช่นนี้ เนื่องจากภายในโลงเทวทั้งสองใบนี้ ต่างมีพลังออร่าของชางเทียนหมิงแฝงซ่อนอยู่ หรืออร่าพลังแห่งมหากาพย์นั่นเอง!

โลงเทวทองสัมฤทธิ์และปราณกระบี่ปรปักษ์สวรรค์พุ่งชนเข้าด้วยกัน คลื่นพลังที่น่ากลัวยิ่งกว่าม้วนซัดออกไป อำนาจและอิทธิฤทธิ์ทรงพลังมากมายมหาศาล

พลังแห่งมหากาพย์ซัดสาด มีอำนาจบารมีแผ่กระจายออกมาจากโลงเทวทองสัมฤทธิ์แล้วครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ทำให้หลัวซิวสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง ราวกับทั้งฟ้าดินล้วนกลายเป็นภูเขาขนาดใหญ่ กดอัดอยู่บนศีรษะเขา

ตู้ม!

ร่างกายของหลัวซิวกระเด็นออกไป อย่างไรเสียผลการฝึกตนของเขาก็แตกต่างจากมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิไม่น้อยเลย มาตรแม้นว่าใช้อภินิหารรวมร่างฝืนยกระดับผลการฝึกตนขึ้นไปถึงระดับจ้าวมหาเทพ แต่อย่างมากสุดกำลังรบของเขาก็เทียบเท่าจักรพรรดิเทพ ยังไม่สามารถต่อกรกับมหาจักรพรรดิยุทธ์ได้

เขากระอักเลือดอยู่กลางอากาศที่ว่างเปล่า กระบี่ร่องฟ้าที่อยู่ในมือสั่นเทิ้มจนดังหึ่ง ๆ กระบี่เล่มนี้คืออาวุธเทพระดับเก้าชิ้นหนึ่ง ทว่าสิ่งที่น่าเสียดายคือเนื่องจากการดับสลายสูญสิ้นของเมิ่งเสี้ย ทำให้อาวุธเทพระดับเก้าเล่มนี้สูญเสียจิตภัณฑ์ไปแล้ว

หากมีจิตภัณฑ์คงอยู่ละก็ อานุภาพของอาวุธเทพเล่มนี้จะทรงพลังมากกว่านี้