บทที่ 2548

“มู่กงหมิง เจ้าหมายความว่าอย่างไร? ตระกูลมู่ของเราเป็นทายาทของมหาจักรพรรดิยุทธ์สรรพสิทธิ์ จะยอมก้มหน้าต่อเจ้าเดรัจฉานนี่ได้อย่างไร? แล้วจะเอาศักดิ์ศรีของตระกูลมู่ของเราไปไว้ที่ใด?”

ไฟโกรธของมู่เต๋อหนานล้นฟ้า ตะคอกเสียงดัง: “ต่อให้เจ้าจะหยุดยั้งข้า วันนี้ข้าก็จะลงมือสังหารเจ้าเดรัจฉานนี่ด้วยเงื้อมมือข้าเอง!”

ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น มู่เต๋อหนานก็ลงมืออีกครั้ง ครั้งนี้ทันทีที่ลงมือเขาก็ทุ่มสุดกำลังสามารถเลย เตาเทพเตาหนึ่งที่มีเปลวไฟลุกโชนได้บินออกมาจากร่างกายเขา ซึ่งมันก็คือสมบัติแห่งจักรพรรดิเทพชิ้นหนึ่งนั่นเอง กฎเพลิงอัคคีขั้น 10 ลุกโชนอย่างรุนแรงจนไม่อาจยั้งอยู่ แผดเผาท้องฟ้าและผืนดิน

“มู่เต๋อหนาน มึงประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้ว ครั้งแรกที่มึงลงมือต่อกูถูกผู้อาวุโสกงหมิงห้ามไหว แซ่หลัวไม่คิดเล็กคิดน้อยกับมึง แต่มึงกลับกำเริบเสิบสานลงมือต่อ คิดจริง ๆ หรือว่าแซ่หลัวกูเป็นพวกไก่อ่อน?”มีรัศมีที่เฉียบคมกระพริบผ่านไปในดวงตาหลัวซิว

เขาไม่ต้องเอ่ยปากพูด ร่างกายของคาดิสลาร์ที่เหมือนดั่งหอเหล็กก็ก้าวออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ง้างมือปล่อยฝ่ามือหนึ่งออกไป โดยที่ไม่มีกฎผลการฝึกตนใด ๆ แฝงซ่อนอยู่เลยแม้แต่น้อย

กวง!

ฝ่ามือของลาร์พุ่งชนเข้ากับเตาเทพ มีเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นที่ก้องหูสะท้อนออกมา ทำให้ทั้งสำนักอภิปรายรายงานสั่นไหวขึ้นมาด้วย แทบจะพังทลายลงมา

เตาเทพของมู่เต๋อหนานถูกตบจนแตกสลายกลายเป็นฝุ่นผงภายในพริบตา พลานุภาพมือใหญ่ของคาดิสลาร์ที่พุ่งตรงไปไม่ลดน้อยลงเลย อาศัยแรงฮึดของร่างเนื้อที่บริสุทธิ์ กดอัดกฎและพลังอมตะทั้งปวง จับร่างมู่เต๋อหนานขึ้นมาโดยตรง ราวกับกำลูกไก่ไว้ในกำมือยังไงอย่างนั้น

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุตะลึงงันไปแล้วจริง ๆ มู่กงหมิงที่วางแผนจะลงมือห้ามปรามอีกครั้งในตอนแรกก็ยืนผงะอยู่กับที่เช่นกัน

คาดิสลาร์แสยะยิ้ม มีรัศมีอันเยือกเย็นกระพริบบนฟันที่เฉียบคมปานดาบกระบี่

“ลาร์ ปล่อยมัน”หลัวซิวเอ่ยปากพูดอย่างเรียบนิ่ง หากเขายังไม่เอ่ยปากพูดอีกละก็ จากความเข้าใจของเขาที่มีต่อลาร์ การกระทำต่อไปของเขาต้องโยนตาแก่มู่เต๋อหนานนั่นเข้าไปในปากแล้วกลืนกินแน่นอน

คาดิสลาร์เบ้ปาก ทว่ากลับไม่กล้าขัดขืนคำสั่งของหลัวซิว ง้างมือโยนร่างมู่เต๋อหนานไปข้าง ๆ ผู้อาวุโสไท่ซ่างแดนจักรพรรดิเทพคนนี้ของตระกูลมู่ตกใจจนใบหน้าขาวซีด ทั้งร่างกายใกล้จะถูกเหงื่อเกาะกินจนเปียกไปทั้งตัวแล้ว