บทที่ 2549

การเดินทางไปยังตระกูลมู่นั้น หลัวซิวจากไปทันทีหลังจากได้รับยาเซียน ยิ่งกว่านั้นคือมู่เต๋อหนานที่ทำตัวหยาบคายต่อเขา เขาก็ไว้ชีวิตฝ่ายตรงข้ามเช่นกัน

นี่ไม่ได้หมายความว่าหลัวซิวเป็นผู้ที่มีจิตใจเมตตากรุณา ในทางตรงกันข้าม ทั้งชีวิตของเขาที่อยู่บนเส้นทางการฝึกยุทธ์นั้น เต็มเปี่ยมไปด้วยซากกระดูก เข่นฆ่าอย่างเด็ดเดี่ยว ทันทีที่เกิดความคิดที่จะสังหาร เขาก็เป็นคนที่เหี้ยมโหดไร้ความปราณีคนหนึ่งอย่างแน่นอน

ที่ปล่อยตระกูลมู่ไปนั้น เป็นเพราะครั้นเมื่ออยู่ในแดนปริศนาบนดาราเสวียนหมิงโลกามนุษย์ มู่จื่อเซียวไม่ได้เข้าร่วมการรุมสังหารเขา

ศิษย์อัจฉริยะจากสำนักตระกูลทั้งแปด ในความทรงจำของหลัวซิว นอกเหนือจากมู่จื่อเซียวแล้ว ก็มีเพียงข่งเม่าของสำนักจักรพรรดิแสงดาวเท่านั้นที่ไม่ได้ลงมือ คนอื่นที่เหลืออย่างเอ้าเจียงแห่งเผ่าพันธุ์มังกรแท้ พระโอรสจ้านเทียนและฟางห้าวหยูล้วนลงมือต่อเขา

หลัวซิวเป็นคนที่ตาต่อตาฟันต่อฟัน โดยส่วนใหญ่แล้วนอกจากสถานการณ์พิเศษ เขาจะไม่ทำเรื่องที่ตอบแทนบุญคุณด้วยการล้างแค้น เนื่องจากในโลกของการฝึกยุทธ์ มีน้อยคนมาก ๆ ที่จะรู้สึกตื้นตันใจต่อการออมมือของเจ้า การเมตตากรุณาต่อศัตรู ก็คือการโหดเหี้ยมต่อตนเอง

ในมหาโลกาพันสาม โลกาบรรพมารเป็นการคงอยู่ที่พิเศษ เนื่องจากสิ่งมีชีวิตที่ยึดครองพื้นที่หลัก ๆ ของมหาโลกาใบนี้คือเผ่าพันธุ์มาร

ต้นกำเนิดของเผ่าพันธุ์มารนั้น ต้องสืบสาวราวเรื่องกลับไปถึงอสูรโบราณดาราในยุคไท่ชู หลังจากสิ้นสุดยุคไท่ชู เผ่าพันธุ์มารและอสูรกายในยุคต่อมาล้วนสืบสานสายเลือดของอสูรโบราณดารา

ระดับขั้นในเผ่าพันธุ์มารเข้มงวดมาก ตัดสินตำแหน่งสูงต่ำของตัวตนด้วยพลังสายเลือด หากได้รับพลังสายเลือดที่พิเศษ บรรลุถึงระดับที่เทียบเท่าอสูรโบราณดาราในยุคไท่ชู ตำแหน่งก็จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ซึ่งถูกเรียกว่ามารโบราณ

ในมหาโลกาพันสาม แทบจะไม่มีมารโบราณคงอยู่เลย หากอสูรดูดจิตสามารถบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพแล้วกลายร่างเป็นมนุษย์ ก็ถึงจะมีสิทธิ์ถูกเรียกว่ามารโบราณด้วยความยกย่อง

มารโบราณ เป็นคำเรียกอย่างเคารพ ซึ่งมีตำแหน่งที่ไม่ธรรมดาในเผ่าพันธุ์มาร

ในภพชาตินั้นของไท่ซ่างฉิง หลัวซิวเคยพบเห็นรู้จักมารโบราณที่แข็งแกร่งอยู่บ้าง ทุกคนล้วนมีศักยภาพที่สูงส่ง ความสามารถน่าทึ่ง ทว่าสายเลือดพิเศษนั้นกลับหาพบได้ยากมาก อัตราการเกิดต่ำถึงต่ำที่สุด เพราะฉะนั้นจำนวนของมารโบราณจึงมีน้อยถึงน้อยที่สุดเช่นกัน