บทที่ 2591

“หยุดนะ!”

เสียงตะโกนดังมาจากตำหนักเสินหยูและเมื่อหลัวซิวกำลังต่อสู้กับผู้อาวุโสคนนั้น ผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ของตำหนักเสินหยูก็อยู่ในท่าทีรอดู

ในขณะนี้ เมื่อพวกเขาเห็นว่าผู้อาวุโสของระดับจักรพรรดิเทพขั้น 4 ได้รับบาดเจ็บจากหลัวซิวในการเผชิญหน้าเพียงครั้งเดียว พวกเขาก็ไม่อาจนิ่งเฉยๆได้

แต่หลัวซิวดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงตะโกนดังนั้น ภายใต้การเพิ่มของกฎปริภูมิและกฎความเร็ว เขาปรากฏตัวขึ้นข้างหลังผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพในทันที ฟันกระบี่ร่องฟ้าออกไป หัวหนึ่งก็ลอยขึ้น เลือดสดกระเซ็นราวกับน้ำพุ

“ช่างกล้านัก!”

มีเสียงคำรามดัง จากนั้นลำแสงห้าดวงก็บินออกมา เผยให้เห็นผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพห้าคน ซึ่งแต่ละองค์มีออร่าที่แข็งแกร่งทรงพลัง

คนที่เป็นผู้นำคือเซียวจิ่งเฟิง เจ้าตำหนักเสินหยู ซึ่งมีออร่าผลการฝึกตนเกือบจะเท่ากับสำนักจักรพรรดิแสงดาว เป็นแดนจักรพรรดิเทพแดนขั้นสูง ผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ครึ่งก้าว

เขาเป็นคนตะโกนให้หลัวซิวหยุด

“ข้าบอกให้เจ้าหยุด เหตุใดเจ้ายังฆ่าผู้อาวุโสของข้าในขอบเขตของตำหนักเสินหยูของข้า ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร เจ้าต้องชดใช้!” เซียวจิ่งเฟิงพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

“พวกเจ้าตำหนักเสินหยู ยังจะเสแสร้งอยู่ต่อหน้าข้าอีกนานเท่าใด? เมื่อข้ามาถึงโลกาวิหารเทว พวกเจ้าส่งคนมาห้ามข้าที่ด้านนอกพร้อมชดใช้ยาเซียนระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์กับของขลังให้ข้า ข้ายังคิดว่าพวกเจ้าตำหนักเสินหยูกลัวเรื่องที่ข้าในทำตระกูลมู่และเผ่ามังกรจะเกิดขึ้นมาอีกครั้ง”

“แต่ข้าเพิ่งรู้ตอนนี้ว่าข้าอหังการเกินไป ตำหนักเสินหยูของพวกเจ้ามีแผนอื่น”

หลัวซิวเยาะเย้ย เขาไม่จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็รู้ว่าตำหนักเสินหยูต้องรู้ว่าบนร่างของหนิงหานยู่มีหินนิรันดร์ที่สามารถทำตำหนักเสินหยูไม่ลังเลที่จะรุกรานเผ่าจี้ก็ต้องเป็นความโลภที่อยากได้สมบัติแห่งเกณฑ์บนร่างของหนิงหานยู่

“พูดมั่ว! ถ้าเจ้าไม่มีหลักฐานก็คือการใส่ร้าย!” เซียวจิ่งเฟิงตะคอกอย่างเย็นชา